+ Yorum Gönder
Aşka Dair Yazılar ve Aşk Hikayeleri Forumunda Aşk Mektubu Ağlatan Aşk Hikayeleri İtiraflar Konusunu Okuyorsunuz..
  1. Mine
    Devamlı Üye

    Aşk Mektubu Ağlatan Aşk Hikayeleri İtiraflar








    Aşk Mektubu Ağlatan Aşk Hikayeleri İtiraflar

    Başımdan geçen ilginç bir aşk öyküsünü anlatmak istiyorum.
    Üniversite 2.sınıfa gidiyordum. Gençlik bu ya, başımda kavak yelleri esiyor.
    Zaman ise benim geleceğin en büyük gazetecilerinden biri olmam için geçiyor gibime geliyordu. Geliyordu ama ben derslerden çok, arkadaşlarla üniversite binamızın içerisindeki sahalarda ve ağaçların arasında top oynamayı, gezmeyi ve arkadaşlarla sohbet etmeyi tercih ediyordum.
    Ama itiraf edeyim, özellikle bahar aylarında etraftaki değişimleri, yeşillikleri geleceğin büyük gazetecisi gözüyle de izliyordum. Eh, gözleme yeteneğin olacak ve tabiattaki güzellikleri bayanları- göreceksin de şairlik taslamayacaksın, aşık olmayacaksın olur mu?
    Öğrenci dediğin fotokopisinden belli olur, Fotokopisiz öğrenci meyvasız ağaca benzer öğrenci atasözleri uyarınca vize dönemlerinden bir ay önce gördüğümüz derslerin notlarının fotokopilerini bulup almak için Azim Fotokopiye gittim. Azim Fotokopi hemen hemen bizde ki bütün derslerin dönem içindeki notlarının fotokopilerini çoğaltır ve satardı. Orada fotokopileri alırken yanımda bizim birinci sınıfta gördüğümüz bir dersin fotokopisinin olup olmadığını soran bir kız vardı. Fotokopiciden o dersin notlarının olmadığını öğrenince oldukça üzüldüğünü gördüm. İçimdeki yardımseverlik duyguları kabardı. Belirtmeliyim ki genellikle güzel bayanlara karşı her zaman yardımseverimdir. Kıza dönerek:
    - Her halde İletişim Fakültesinde okuyorsunuz dedim.
    - Evet dedi.
    - Bizim geçen yıl gördüğümüz Gazete Yazı Türleri dersinin fotokopileri bende hala duruyor. İsterseniz onları size ben temin ederimdedim.
    - Ah, size zahmet olmasın? dedi.
    - Yok canım ne zahmeti dedim.
    Sonra oradan beraberce konuşarak çıktık. Yolda adını söyledi: Figenmiş. Neyse biz böylece tanışmış olduk.
    Ertesi gün ders notlarını ona verdim. Kız beni çok etkilemişti. Bir içim su derler ya öyleydi. Tabii, beni çok etkilediği içinde bana öyle gelmiş olabilir. Neyse Bu yardım severliğimin karşılığında kız beni ne zaman görse hemen yanıma gelmeye başladı. Diğer arkadaşlarımla da tanıştırdım onu. Artık çok samimi olmuştuk. Olmuştuk olmasına ama kıza da tutulmuştum.
    Ne yapmalıydım Düşünüyordum ama bir türlü de karar veremiyordum. Şimdi kıza arkadaşlık teklif etsem, yardım etmemin karşılığında ondan faydalanmak istediğimi düşünebilirdi. Ayrıca arkadaşlık teklif etmemin diğer arkadaşlarımın hele hele Osmanın kulağına gitmesi Aman aman ölsem daha iyi. Çünkü bizim arkadaş gurubumuzun arasında şöyle bir beddua vardı: Allah seni Osmanın medyatik diline düşürsün de, manşetlerden inme emi !
    Çok düşündüm bir karar veremedim. En sonunda ona aşkımı mektupla ilan etmeye karar verdim. Bu amaçla oturdum ve usturuplu bir aşk mektubu yazdım.

    Bu mektubu kaldığım yerin soğuk duvarlarını ısıtmaya çalışan yüreğimin her atışında ismini hatırlatan sıcaklığında yazıyorum. Bir melankoni içerisinde yazmaya çalıştığım bu satırlar daha çok seven yüreğimin sevilme mutluluğunu yakalaması için çabalaması ve belki de karşılıksız bir sevda bataklığına nasıl gömüldüğünün ifadesi.
    Acaba Figen; senin o melekler kadar güzel olarak tasavvur ettiğim hayalini gönlümden silip atsam mı diyorum. Yazık olmaz mı sorusu aklıma geliyor. Yazık olmaz mı aşkıma? Acaba unutsam sana karşı hissettiklerimi, hiçbir şey yaşanmamış gibi acaba bir anda geçen onca zamanın ötesine gidebilir miyim?
    Yakalanan bir kuşun esaretten kurtulmak için çırpınması gibi seni görünce çırpınan kalbimin atışlarını, yüzümün her kızarışını, benim sana olan tutkumu tavır ve yüz ifademden, heyecanımdan, titrememden anlamandan duyduğum korkuları unutsam mı?
    Böyle bir şey mümkün olsa bile herhalde yaşadığım onca duyguyu bir anda jiletle kazıyıp, söker gibi atamam, atmam.
    Çevremde çok pişkin, yüzsüz, her şeyi çok rahat ifade edebilen biri olarak görülmeme rağmen aslında sevdiğine karşı aşkını ve duygularını ifadeden bile çekinen utangaç yapıda biri olarak sevgimi yazı ile belirtme ihtiyacı duydum. Sana olan sevgimi hoş karşılaman dileğiyle
    Yakın çevrenden biri

    Mektubu daktilo ile yazdıktan sonra bir zarfa yerleştirdim. Figenin de aralarında bulunduğu arkadaşlarla okulun önünde sohbet ederken lavaboya gitme bahanesiyle gidip sınıfta Figenin ders notlarını tuttuğu ajandanın içine koydum ve sonucu beklemeye başladım.
    Ertesi gün üniversitenin ana binasında bulunan yemekhaneye giderken Figen bir ara yanıma yaklaştı ve:
    - Yükselciğim san bir şey söyleyeceğim ama aramızda kalsın. Aramızdaki samimiyetten bir tek sana söylüyorum dedi ve devam etti Yahu dangalağın bir bana bir mektup göndermiş dedi.
    - Şaka mı yapmış mektupta? diye sordum.
    - Şaka mı bilmiyorum ama mektupta bana tutulduğunu, aşık olduğunu falan filan yazmış işte. Yani oldukça duygulu bir dille bana ilan-ı aşk ediyor herif dedi. Ben de:
    - Peki kim bu herifdedim.
    - Ne bileyim, ismini yazmamış ki! Ama yazdıklarından bir şeyler çıkarmaya çalışıyorum. Bir iki tahminim de var deyince heyecanlanarak;
    - Peki kim olabilir diye sordum.
    - Tahminime göre bizim gruptakilerden biri ve Neyse ismini de sonra öğrenirsin Yüksel dediği sırada diğer arkadaşların da yanımıza gelmesiyle sözünü keserek onlarla konuşmaya başladı.
    Beni bir merak sarmaya başlamıştı. Acaba tahmini ben miydim de tavırlarımdan öğrenmek için konuyu bana açmıştı. Anlamış mıydı acaba
    İçim içimi kemiriyordu; mektup yazmasa mıydım. Eğer gerçekten benim yazdığımı anlamışsa ve benimle bir daha konuşmazsa ne yapardım. Belki hem bir arkadaşı yitirecektim, hem de sevdiğim kızı.
    Bu arada şeytan da dürtüyordu beni bir mektup daha yaz diye. Bu sefer duygularımı daha açık belirtecektim. Bu düşüncelerle tekrar daktilonun başına geçerek yazmaya başladım:

    Figen; şu an sana söylemek istediğim ama söyleyemediğim duygular var ya, o duyguları sana bir sahilde hafif bir yağmur çisiltisi altında ıslanırken ve deniz dalgalarının, martı sesleriyle birleşerek oluşturduğu o nefis fon müziği eşliğinde dans ederken söylemek isterdim.
    Bilmem sen hiç birşeyi, pek çok şeyi kaybetme pahasına daha doğrusu yüreğin pahasına satın almak ister misin? Bil ki ben yüreğimi sana, senin için satmaya hazırım.
    Keşke sana olan aşkımı, seni görünce hissettiğim duyguları gözlerinin derinliklerinde köşe kapmaca oynarken anlatsaydım. Acaba anlatabilir miydim?
    İnsanlar madde ve mana arasında, denizde salınan tekneler misali gelip giderken; ben kendimi sevdama kucak açmış, senin gönül limanında demirlemiş olarak bulmak isterdim. Sana bağlanmak sarılmak ve
    Hayali bile yaşadığım hayatın sahte yaşantısından daha gerçek ve daha güzel.
    Mektubuma çok sevdiğim, güzel bir söz ile son vermek istiyorum: Sevsen, sevilsen ve sevilebilir olsan
    Beni sevilebilir biri olarak görmen dileğimle
    Yakın Çevrenden Biri
    Mektubuma ek olarak da Figene diye ithaf ederek yazdığım:








  2. Mine
    Devamlı Üye





    AKLIMDASIN

    Papatya açmış kırlardan
    Peygamber çiçeklerinin sarısından
    Kekik otlarının kokusundan
    Doyasıya içime çektiğim sen!

    Belki değilsin, belki farkındasın
    Sen benim hep aklımdasın

    Turnalarla gönderdim sana
    Gönlümde yetiştirdiğim gülleri
    Yalancı gönüllerde
    Karanlık tünellerde
    Aşkı aramaya çalışırken sen
    Senin aşkını hayat gibi yaşardım ben

    Belki aşkıma uzaksın, belki yakındasın
    Sen bilmesende hep benim aklımdasın !

    Şiirimi de zarfa koyarak bu sefer postaladım.
    Ertesi günde dedemin vefat ettiği haberi geldi. Alel acele Gümüşhaneye gitmek zorunda kaldım. Bir hafta sonra döndüm ve okula gittim. Figen beni görünce hemen gülerek yanıma geldi ve:
    - Yüksel hani bana biri aşk mektubu yazıyor demiştim ya işte ondan ikinci bir mektup daha geldi. Bir de bana ithaf ederek yazdığı şiirini koymuş. Çok etkilendim.
    - Peki kim olduğunu bulabildin mi? diye sordum. O da:
    - Sana bir iki tahminim var diyordum ya Artık emin oldum.
    - Emin mi oldun, peki kim? diye heyecanla sordum
    - Hiç tahmin edemezsin Osman! dedi.
    - Osman mı? dedim şaşırarak
    - Tabii Yakın çevremden biri, çok pişkin, yüzsüz, her şeyi çok rahat ifade edebilen biri olarak görünen başka kim olabilir? deyince şaşkın, yıkılmış bir ifade ile:
    - Çok şaşırdım dedim.
    - Şaşır, şaşır Dahası var. Emin olunca ben gittim ona ondan
    hoşlandığımı belirttim. Yazdıkları beni çok etkilemişti. Ayrıca çok utangaç, ona kalırsa bana hiç açılamayacak ve beni sevdiğini söyleyemeyecek Bu sebeple ona ben açıldım. O da benden hoşlandığını fakat benim seninle olan diyalogumuzdan ve samimiyetimizden dolayı ikimizin arasında bir şey olduğunu sandığından bana açılamadığını söyledi. Düşünebiliyor musun ayrıca ikimizin arasında bir şey var sanıyormuş dedi.
    Çok şaşırmıştım. Ne diyeceğimi bilemiyordum. Sonunda;
    - Senin adına sevindim. Nihayetinde sana mektupları yazanı da bulmuş oldun böylece dedim ve yanından ayrıldım.
    Bir yanda sevdiğim kız Figen diğer yanda en yakın arkadaşlarımdan Osman vardı. Ve ikisi de benim aşk mektuplarım sonucu Tam bir çöküntü içerisindeydim, ne yapacağımı bilemiyordum. Bu hal içinde iki hafta okula gitmedim, hatta gidemedim.
    İki hafta kadar sonra okula gidince bu sefer Figen ve Osman bir ara yanıma geldiler. Osman bana:
    - Yüksel seni yemeğe götürüyoruz. Orada sana bir de süprizimiz var dedi. Ben de:
    - Osmancığım bugün olmasa deyince, Figen:
    - İtiraz etme hakkın yok. Çünkü seni son zamanlarda hiç göremiyoruz. Okula uğramıyorsun bile dedi ve kolumdan çekerek dışarı doğru sürükledi.
    Benim isteğim üzerine Karadeniz Pidecisine gittik. Yemek siparişini verdik. Bu arada ben sohbet esnasında elimden geldiğince espiri yapmaya, güleç olmaya çalışıyordum.
    Konuşma esnasında Figen bir ara bana dönerek:
    - Sana bir süprizimiz var demişti ya Osman; şimdi onu söyleyeceğim sana. Biz Osmanla nişanlandık. Osmanın romantik, duygusal mektuplarına dayanamadım. Ben de ona duygusal olarak karşılık verdim ve derken Osman söze girerek:
    - Ne saçmalıyorsun, ne romantik, duygusal mektupları diye Figenin sözünü kesince ben de Osmanın sözünün devamını getirmesine fırsat vermeden hemen sözünü kesmek ihtiyacını hissettim:
    - Demek ki Figen sendeki romantik, duygusal yönleri keşfetmiş ve sana tutulmuş. Çok şanslısın Osman; Figenin kıymetini bil dedim.
    Yemekten sonra Osmanın ellerini yıkamak için lavaboya gittiği sırada masadaki peçeteyi aldım ve Figene dönerek sessizce:
    - Bu günün anısına bu peçeteye duygularımı yazıyorum. Çıktıktan sonra yazdıklarımı oku ve sonra da yırt tamam mı? dedim. Figen meraklı bakışlarla başını evet manasına salladı.
    Bende peçeteye Ona ithaf ederek yazdığım şiirin nakarat bölümü olan:

    Belki aşkıma uzaksın, belki yakındasın
    Bilmesen de, sen benim hep aklımdasın

    Ve altına da: Allahtan Osmana ve sana mutlu bir yuva ve mutlu yarınlar diliyorum.
    Yakın Çevrenden
    Yüksel
    notunu yazdım. Notu yazdığım peçeteyi katlayarak Figenin eline tutuşturdum.
    Osman da yanımıza gelince;
    - Sizin bu mutlu haberinize çok sevindim İnşallah Allah tamamına erdirir dedim ve devamla Bu gün de aslında çok işim vardı. Sizinle buraya gelince unuttum hepsini. Şimdi gitmem lazım; anlayışla karşılayacağınızı umuyorum dedim.
    Birlikte dışarı çıktık ve tokalaşarak yanlarından ayrıldım. Bir süre sonra dönerek arkama baktım Figen peçeteyi yırtıyordu ve gözleri yaş doluydu. Benim onlara baktığımı görünce gözlerini silerek bana el sallamaya başladı.
    Bir daha arkama bakmaya cesaret edemeden gözlerimde beliren yaşlarla oradan uzaklaştım.





  3. Mine
    Devamlı Üye
    Aşk Mektubu Ağlatan Aşk Hikayeleri İtiraflar

    Kimsenin göremedigi şeylerim saklı benim içimde göremiyolar nedense !!Görmeyi mi denemediler hiç ne
    İçimin ferahlamasıiçin görmeleri gerekirdi oysa

    İçimde bolca nefret basitlere özel Gülmelerim eksik hislerime taciz ettiler Görselerdi içimdekileri keşke zor bela coşan bitik şansımı kiraya verilmiş kalbimi keşke görebilseydiler
    İçimdeki aşkı görebilselerdi Hangimizin aşkı daha itici hangimizin aşkı daha aşk görünümünde bEn seni sevmişim diyemiyor dilim ben söylemeden bilmeni istiyor bedenim sana dokunuşumda hissetmeliydin sarılmadan
    gözlerine baktıgımda çırpınırcasına atan yüregimi kulaklarına itmeliydi gözlerim
    Oyuncaklarımı kırdılar çocukkende böyleydi bu zaten içimdeki oyuncaklar kırık dökük hislerimin duygusuzlugu mutlulugun malasalını anlatan oyuncaklarım vardı umut doluydu çogu yıktılar yine ÇOCuklugumdaki gibi
    Kalbimde depremler oluyor temeli saglam aşklarım dayanır bu depreme malzemesi çalınmış aşkalarım gömülürdü zaten

    Umutlar saklıydı dogmamış yarınlarım için geçmişimi görünce vazgeçti umutlarım gülemezsin sen artık diye bagırdı bana oyuncaklarım umut doluydu kırdılar onu Üzüldüm güneşe baktım SOGUKTU SANKİ BANA KARŞI anlayın artık aşk bana yaramıyor Depremime dayanamadı hiç bir aşk
    Kalemde olmadan yazamaz ellerim hislerim olmadan gizemlemez sözlerim
    Gerçek olmak isterim hayallerim bedenim uçuruma gelmiş yardım ister tutsun biri elimden
    ALLAH YARDIMCIM yalnız tutarsa o tutar alır yanına gerisi bana ugramaz





  4. Ziyaretçi
    Mükemmel bi hikayeydi fakat sonunda kavussaydiniz birbirinize daha cok mutlu olurdum

  5. Feyruşah
    Devamlı Üye
    Genç kız yine acılar içinde odasında yatıyordu. Henuz hayatının baharında ölümle yüz yüzeydi. Babası onu kurtarmak için gazetelere ilan vermiş, para teklif etmişti. Ama onun kalbinin teklemesi değil, kalbinin içindeki sızı ilgilendiriyordu. Sevdiği aklına geldi bir damla yaş daha döküldü gözlerinden. Ayrıldıklarından beri tam beş çile dolu yıl geçmişti. Aslında sevgilerinin arasına o kahrolası para girmişti. Hatırlıyorduda sevdiği ona birkeresinde:

    - Ben zengin değilim belki ama seni seven bir kalbim var. Sana sadece onu verebilirim, demişti.

    Zaten sevgiye muhtaç birisi başka ne isteyebilirdi ki. Kendisini sevmesi yeterdi.O en çok Saçlarının dökülmesine üzülüyordu. Çünkü sevdiği öpmüş koklamıştı saçlarını. Her dökülen saç yüreğine bir hançer olup saplanıyordu. Şimdi tek isteği sevdiğinin son anlarında yanında olmasıydı. Ne olurdu onu birkez daha görebilse, onu birkez daha koklayabilse.Bu düşünceler arasında uykuya daldı.

    Babası heyecanlı bir şekilde kızının odasına girdi. " Müjde kızım,kalp bulundu " dediğinde kızının bir peri güzellliğinde, sevdiğinin özleminden ıslanmış yüzüne baktı ve çıktı odadan

    Genç kız, bir hafta sonra kendine geldiğinde sanki başka bir dünyadaydı. İçinde acaip bir his vardı. Sanki bu dünya ona çok farklı gelmişti. Aklına yine sevdiği geldi. Kalbi eskisinden daha hızlı atmaya başladı. Kalbi değişmişti ama sevdiğini eskisinden daha çok sever olmuştu.

    Bir gece ansızın uyandı uykusundan kalbi çok hızlı atıyordu. Bu durum sürekli böyle devam etti.Doktora gitti, durumunu anlattı.
    doktor:

    - Bir aya kalmaz geçer, demişti.

    Ama aradan aylar geçmesine rağmen durum aynıydı.

    Birgün bahçeye çıktı Çiçekleri seviyordu. Kırmızı güllerin yanına gitti. Kalbi hızlı hızlı atmaya başladı. En çok kırmızı gülleri severdi. Çünkü sevdiği ona benzediğini söylerdi hep. Birden kapı çaldı. Kapıyı açtı kimse yoktu. Yere baktı bir mektup vardı ve onaydı. Mektubu açtı ve kalbi hızlı hızlı atmaya başladı. Bu onun kokusuydu. Koltuğuna zarzor oturabildi. Zarfın içinden mektubu titreyen ellerle çıkardı ve okumaya başladı :

    " Sevdiğim, bugün sevdamızın altıncı yılı. Seni hep sevdim. Seninle ayrılmak zorunda kaldığımızdan beri, bir kalbe iki sevginin sığmayacağını bildiğimden ne birini sevdim ne de evlendim. Her günüm çile ve azapla geçti. Hergün sana şiirler yazdım, hergün şiirlerimi okudum ve hergün ağladım. Tam beş yıl boyunca hergün yazdım, okudum, ağladım. Birgün önüme bir fırsat çıktı. Bu fırsatı reddedip kendime daha fazla haksızlık edemezdim. Belki seni unuturum diye senden çok uzaklara gittim. Ama şimdi seni daha çok özlüyorum. Her gece yanına geliyorum o masum yüzünü okşuyor yanaklarına öpücükler konduruyorum, sen uyanıyorsun benim geldiğimi anladığını sanıyorum ama sen o tatlı uykuna geri dönüyorsun. Sevdiğim hep ben geldim senin yanına artık sen gel olur mu. Kırmızı güllerimize iyi bak. Ve artık unutma içinde seni senden daha çok seven bir kalbin var artık. Ona iyi bak olurmu. Kırmızı güllere ve kalbimize iyi bak. Seni yanıma gelene kadar bekleyeceğim sevdiğim Hoşçakal"


  6. Ziyaretçi
    Belki aşkıma uzaksın, belki yakındasın
    Bilmesen de, sen benim hep aklımdasın
    buraya bayıldım
    çünkü bende sevdiğime kavuşamadım

  7. Ziyaretçi
    ilk okul 3e gidiyordum ikincii dönemdeydik o gün okulda kursumuz vardı okula kayıt yaptırmaya gelmişti ilk deefa o gün gördüm onu hiç sevmemiştim sınıftaki bütün kızlar onu seviyordu bitek ben nefret etmiştim ondan aradan 2.5 yıl geçti 5.sınıfa geçmiştim

  8. Nesrin212121
    Yeni Üye
    benim canım dan çok sevdiğim Ona canım ömrüm derdim birbirimizi çok ama çok severdik ve onunla Nişanlandım,Nişanlım sanki ayrılacağımızı hissediyordu, hep beni kaybetmekten çok korktuğunu söylerdi, ve korktuğu başına geldi, her ne kadar onu çok sevmiş olsam da, bazı sorunlardan dolayı ona kendimi kötü bir insan olarak göstermek zorundaydım,o benden nefret ederken bense ona hala deli gibi aşığım.

  9. Ziyaretçi
    Lise 2 okuyorum. Bu hikayemi sizlerle paylaşmak istedim.

    Aynı mahallede oturdugum bir cocuk var. 6 yaşımdan beri seviyorum onu ama hic bir zaman acıklayamadım. Belkı mukemmel degıl ama tam olarak hayallerımın erkegi. Mahalleye ilk taşındığı gün daha 6 yaşındaydım. Bunlarda eşyaları falan diziyorlar bizde misafirlige gitmiştik. Misafirlige gittigimiz ilk gün aşık oldum ben buna. Ailelerimiz çok yakın o beni kardeş gibi görüyor birlikte büyüdük biz ama ben onu asla kardes gibi göremem. Onu kalbimden asla cıkaramam. Evet tabiki ciktigim oldu ama ben

  10. Ziyaretçi
    Ahhh ahhh ayni sinifdayiz ben onun o benim olsun istiyorum belki bi gun söylerim bi cesaret ama korkuyorum nede?

+ Yorum Gönder


ağlatan aşk hikayeleri,  ağlatan aşk mektubu,  ağlatan aşk mektupları,  aşk itiraf mektupları,  ask hikayeleri aglatan,  aşk itiraf mektubu