+ Yorum Gönder
Çocukların Forumu ve Çocuk Masalları Forumunda Kendini beğenmiş sincap masalı Konusunu Okuyorsunuz..
  1. Ömer
    Devamlı Üye

    Kendini beğenmiş sincap masalı








    Kendini beğenmiş sincap

    Bir varmış bir yokmuş, eski zamanların birinde, kuş uçmaz kervan geçmez ıssız ormanın içinde diğer hayvanlarla birlikte bir sincap yaşarmış.
    Bu sevimli sincap kendini çok beğenir, her gördüğü hayvana, "Ben bu ormanın en akıllı hayvanıyım. Benden daha akıllı bir hayvan dünyaya gelmedi!" diye övünür, ormanın diğer hayvanlarını küçümsermiş.

    Kendini ormanın en akıllısı zanneden bu şımarık sincap, günün birinde dağlarda dolaşmaya çıkmış. Az gitmiş, uz gitmiş, daldan dala atlamış, taştan taşa zıplamış. Tabii aynı zamanda çok yorulmuş. Kendini bir ağacın gölgesine atıp dinlenmeye çekilmiş. Biraz dinlendikten sonra çok susadığını hissetmiş.

    Nerede su bulabilirim diye her tarafı dolaşmış, ama bir türlü su bulamamış. Neredeyse susuzluktan ölecek hale gelmiş. Su bulmak ümidiyle oradan oraya çırpmırken bir ağacın altında toprağa gömülü bir küp görmüş.

    Başını uzatıp baktığında bir de ne görsün; küpün dibinde su var. Fakat küpün ağzı dar olduğu için ne yaparsa yapsın suya bir türlü yetişememiş. Küpün içine kafasını sokamamış.
    Susuzluktan dili bir karış dışarda, çaresizlik içinde ağlamaya başlamış. Su, küpün dibinde duruyor ama ormanın en akıllısı geçinen bizim sincap suya bir türlü ulaşamıyormuş.
    Oradan geçmekte olan yaşlı bir kaplumbağa, bir hıçkırık sesi duymuş. Sesin geldiği yöne doğru gidince bizim sincabı ağlarken görmüş ve merakla sormuş:
    - Hayrola sincap kardeş! Geçmiş olsun, başına üzücü bir şey mi geldi? Niçin böyle ağlayıp duruyorsun?
    Sincap, susuzluktan perişan vaziyette olmasına rağmen kaplumbağayı küçümsediğinden çıkışmış:
    -Git başımdan ihtiyar kaplumbağa. Zaten canım sıkkın. Bir de seninle mi uğraşacağım!
    Yaşlı kaplumbağa, sincabın bütün şımarıklığına rağmen sabırla karşılık vermiş:
    -Ey kardeş! Dünyada hiçbir şey üzülüp ağlamaya değmez. Bir derdin varsa söyle. Derdini söylemeyen derman bulamaz. Belki sana bir yardımım dokunur.
    Sincap, terbiyesizce ihtiyar kaplumbağaya bağırmış:
    - Çek git başımdan ihtiyar! Burada susuzluktan ölmek üzereyim. Küpün dibinde su var ama ormanın en akıllı hayvanı olmama rağmen suya bir türlü ulaşamıyorum. Sen mi benim derdime çare olacaksın!
    Yaşlı kaplumbağa başını sallayarak gülümsemiş:
    - Bu muydu derdin! Böyle basit bir mesele için ağlanır mı? Bir de "ormanın en akıllısıyım" diye övünüp duruyorsun. Küpün içine taş atarsın. Taşlar altta kalacağı için su yükselecektir. Sen de yukarı çıkan suyu içip rahatça susuzluğunu giderirsin.

    Sincap, böylesi çözümü kolay bir şeyi düşünemediği için çok hayıflanmış.
    Beğenmeyip, küçük gördüğü kaplumbağanın kendisine akıl verip susuzluktan kurtardığı için de bir utanmış, bir utanmış ki sormayın gitsin.

    Kaplumbağaya çok teşekkür ettikten sonra, bir daha "ormanın en akıllı hayvanıyım" diye övünmeyeceğine ve kimseyi küçük görmeyeceğine kendi kendine söz vermiş.







  2. Kesume
    Devamlı Üye





    Bu masal çocukların merakla dinlediği akıllı diye ortalıkta gezen sincabın hikayesi anlatılmaktadır sincap bütün herkesten akıllı olduğunu düşünür ve devam eder herkesi küçümsemeye bu nedenden dolayı bir gün yolda çok susamış ve ölecek hale gelirken ağlamaya başladığı bunun yanın da bir kaplumbağanın ona su vermesi durumun da kendini beğendiğinden dolayı pişmanlık duyması anlatılmaktadır.




+ Yorum Gönder


kaplumba,  kaplumbağa sincap ağaç masalı