+ Yorum Gönder
Bilgi Arşivi ve Eğitimle ilgili Bilgiler Forumunda Halk Edebiyatında Kullanılan Mazmunlar Nedir Konusunu Okuyorsunuz..
  1. Ziyaretçi

    Halk Edebiyatında Kullanılan Mazmunlar Nedir








    Arkadaşlar lütfen bana halk edebiyatında kullanılan mazmunlar hakkında kısa bilgi verebilir misiniz?







  2. Diyar
    Yeni Üye





    Halk Edebiyatında Kullanılan Mazmunlar

    Divan edebiyatımız kimilerine göre klasik edebiyat kimilerine göre eski edebiyat diye nitelendirilir.biz nitelendirmelerin üzerinde durmayacağız. Asıl amacımız Divan Edebiyatının muhtevasını öğrenmektir. Divan Edebiyatımızın konusu geleneğin tespit ettiği değişmez yönleriyle ortaya çıkan aşktır.
    Aşk işlenmesi zorunlu olan bir konudur. Yani şair ister aşık olsun ister olmasın tanınmak istiyorsa mutlaka bunu işlemesi gerekir.

    Halk Edebiyatında Kullanılan Mazmunlar.jpg

    Nasıl ki hayatta içkinin damlasını ağzına koymamış bir kimse şiirlerinde bahsediyorsa meyhanenin güzelliğini anlatıyorsa. İşte bu divan geleneğinin getirdiği zorunlu bir durumdur. Şair aşktan yabancı kalmaması ve aşkı kendine mihver yapması kendini muhakkak aşık pozisyonunda göstermesi divan edebiyatında uyulması gereken bir şarttır. Divan Edebiyatında eline kalem alan genç yaşlı aşkı hiç tatmayanı kadın-erkek hükümdar sadrazam kim olursa olsun aşk konusunu işlemek zorundadır. Aşkta işlenen sevgili ise tek tiptir. Bu sevgili tipi değişmez. Aşk konusunda söylemek istediğimiz; Divan Edebiyatı aşk merkezli kurulmuştur. Öyle ki aşk temi kaldırılacak olsa divanlar boşalır. geriye küçük bölümler kalır diyebiliriz.
    Divan Edebiyatında Sevgilinin Şekli Özellikleri Tipi;
    Divan Edebiyatı aşk sevgili( Maşuk) seven ( Aşık) ve rakip arasında gelişen bir hadisedir. sevgili genelde güzelliğiyle kaprisiyle aşığa hüküm eder durumdadır. Hüküm ve iradeyi elinde tutan sevgili ( maşuk) aşık için daima bir sultan hükümdar veya sahip sıfatındadır. Aşk ise onun karşısında bir kul köle veya Geda durumundadır. Konum farkı aynı kalmak şartıyla aşık aşk derdiyle yatan bir hasta sevgili ise dermanı kendinde bulunduran bir tabiptir. Veya aşık kendini maşukun zülüm ve kahrına bir kurban onun öldürücü elinde bir şehit olarak tasavvur eder. Aşığına eziyet cefa naz kahredici ilgisizlik ve vefasızlık divan şiirindeki sevgilinin değişmez özellikleridir.
    Aşık ise bunlara isyan etmeden kabullenen her cefayı bir lütuf gibi karşılan aşkın yüksek bir ruh ve tevekkül terbiyesine ermiş bir aşık imajını verir. Bütün eziyet ve cefalara rağmen sevgiliden vazgeçmez.
    Gehi visalini anıp gehi firakını nabi.
    Ne yardan geçe bildik ne ihtiyar edebildik.
    Aşkta en korkulan ise sevgilinin eziyet ve cefadan vazgeçmesidir. Bu onun aşıktan yüz çevirmesi ve artık her şeyin her ümidin bitmesi demektir. Sevgilinin etrafındaki diğer aşıklar ise rakiptir. Rakipler yüzünden aşık sevgilini karşısında gözden düşeceğinden korkar. Aşkın diğer halleri gibi kıskançlıkta tek taraflıdır. Kıskanan sadece aşıktır. Sevgilinin aşık’ı kıskanması asla söz konusu değildir. Aşığını mesut etmemek isteyen ondan ayrı kaldığında göz yaşı döken veyahut onunla birlikte sevincini paylaşan bir sevgili tipi Divan Edebiyatında yoktur.
    Aşık bütün ıstırap ve şikayetlerine rağmen aşkın terbiye edici tesirinden zevk duyar.
    Bela budur ki alıştı belalarınla gönül.
    Gamında gelsin dikbais-i meserret olur.





+ Yorum Gönder


halk edebiyatı mazmunları,  halk edebiyatında mazmunlar,  halk edebiyatinda mazmunlar