+ Yorum Gönder
Okul ve Eğitim ve Her Telden Eğitim Konuları Forumunda Dinî Tasavvufi Halk Şiirinin Genel Özellikleri Konusunu Okuyorsunuz..
  1. Dr Zeynep
    Bayan Üye

    Dinî Tasavvufi Halk Şiirinin Genel Özellikleri








    Dinî Tasavvufi Halk Şiirinin Genel Özellikleri

    Dinî Tasavvufi Halk Şiirinin Genel Özellikleri ilgili bilgi


    Tasavvuf hareketi Türkler arasında ilk kez Türkistan'da Ahmet Yesevi ile başlamış, daha sonra onun dervişleri aracılığıyla Anadolu'ya yayıl*mıştır. Onun yolundan giden Yunus Emre, Hacı Bektaş-ı Velî gibi mu*tasavvıflar eserlerinde bu düşünceyi işlemişlerdir.
    Bu edebiyatın temel kaynağı İslam dini ve tasavvuftur. Ayrıca dil, vezin ve nazım şekilleri gibi dış unsurlar bakımından çoğu zaman millî ruhu aksettirme yoluna gitmiştir.
    Tasavvufi halk şiiri geleneğinde sanatsal kaygı ikinci planda tutulmuş, daha çok tasavvuf düşüncesini ve dinsel değerleri yayma amacı güdülmüştür. Bu yönüyle bu tür şiirlerde didaktik unsurlar ağır bas*maktadır.
    İslam dini ve tasavvuf, Osmanlı toplumunun en önemli ortak paydası*dır. Herkesi ilgilendiren, ortak değerler etrafından oluşan temalar, yine herkesin anlayabileceği ortak, sade bir dille anlatıldığı için divan edebi*yatı ve âşık edebiyatına göre daha fazla kişiye hitap etmiştir.
    Dinî- tasavvufi halk şiiri geleneği, toplumsal bir görev üstlenmiş, hal*kı aynı düşünce etrafında kenetlemiş, onların hoşgörü içinde bir arada yaşamalarında kilit rol oynamıştır. Özellikle Orta Asya'dan Anadolu'ya göçlerin sürdüğü ve Moğol istilasının birçok yeri kasıp kavurduğu dö*nemlerde, toplumda birlik, beraberlik ve düzenin oluşmasını yeniden sağlayarak Anadolu'nun vatan olmasında katkıda bulunmuştur. Yunus Emre, Hacı Bektaş-ı Veli gibi mutasavvıf şairlerin ve diğer tekke erba*bının toplumdaki birleştirici rolü sonraki yüzyıllarda da devam etmiştir. Bu şahsiyetler, tıpkı birer psikolog gibi toplumun manevi yönden kal*kınmasını, toplumsal moral değerlerinin yüksek tutulmasını sağlayarak psikolojik, sosyolojik, ahlâki bozulma ve yıpranmalara engel olmuştur.
    Bu şiir geleneğinde öğreticilik de esas alındığından genellikle halkın anlayabileceği sade bir Türkçe kullanılmıştır. Dinî-tasavvufi kavram*ları ifade eden kelimeler bulunsa da bunlar Türkçenin genel karakterini değiştirecek oranda fazla değildir.
    Tekke edebiyatında hem hece hem aruz ölçüsü kullanılmıştır. Sadece hece veya sadece aruz ölçüsüyle yazanlar olduğu gibi her iki ölçüyle yazan şairler de vardır.
    Nazım birimi genellikle heceyle yazanlarda dörtlük, aruzla yazanlarda beyittir.
    Daha çok tam ve cinaslı uyak kullanılmıştır.
    Dini- tasavvufi halk şiiri geleneğinin en yaygın nazım türü ilahidir. Bunun yanında nefes, nutuk, devriye, sathiye, methiye de bu şiir geleneği içinde değerlendirilir. Şiirler çoğunlukla tekkelerde zikir esna*sında belli bir ezgiyle söylenmiştir.
    Başlangıçtan günümüze kadar Dinî tasavvufi halk şiiri geleneği çer*çevesinde şiir yazan önemli şairler şunlardır:

    12. yüzyıl:
    Ahmet Yesevi

    13. yüzyıl:
    Hacı Bektaş-ı Velî
    Yunus Emre

    14 -15. yüzyıl
    Seyyit Nesimî

    15. yüzyıl
    Kaygusuz Abdal
    Eşrefoğlu Rumî
    Hacı Bayram-ı Velî

    16. yüzyıl
    Aziz Mahmut Hüdâyî
    Pir Sultan Abdal

    17. yüzyıl
    Niyaz-i Mısrî

    18. yüzyıl
    Erzurumlu İbrahim Hakkı








  2. Acil

    Dinî Tasavvufi Halk Şiirinin Genel Özellikleri isimli yazıya yorum yazın.





  3. Sponsor Bağlantılar
+ Yorum Gönder


dini tasavvufi halk şiiri