+ Yorum Gönder
Edebi Türler ve Makaleler Forumunda İnsanın Türlü Halleri İle İlgili Deneme Konusunu Okuyorsunuz..
  1. Kadir
    Devamlı Üye

    İnsanın Türlü Halleri İle İlgili Deneme








    İnsanın Türlü Halleri


    İşte işim gücüm kendimi incelemek. Zaten yapacak başka işim de yok. Öyle çürük yanlarım var ki, sözünü etmeye utanırım. Hatta hiç doğru bir tarafım yok desem yeridir.
    Mesela fiziğimi ele alalım: Her an sendeleyip düşebilirim. Gözlerim şöyle böyle görür. Açken başka adam olurum; yemekten sonra bir keyif bir keyif. Hava güzelse, yapacak sıkıntılı bir işim de yoksa dünya iyisiyimdir. Ama bir ayak tırnağım batmaya görsün, huysuz, mendeburun teki olurum.

    Çevreme de farklı gözlerle bakarım kimi zaman: Bindiğim at hep aynıdır ama bir rahat gelir yürüyüşü, bir rahatsız. Aynı yoldan geçerim; bir uzun gelir; bir kısa. Bir gün bir şekli beğenirim, başka bir gün biçimsiz gelir bana.

    Yeteneklerim de şüpheli bence. Bir gün her işe yatkınım, elimi neye atsam başarırım. Bir başka gün adeta kolum kanadım kırık. Hiçbir şey gelmez elimden.

    Kısaca bugün sevindiğim şeye yarın üzülebilirim. İçimde durmadan değişen, ele avuca sığmayan bir sürü duygu. Kara kara düşünceler, sonra birden öfke; ağlamaklı bir haldeyken, birdenbire coşkulu bir sevinç duyarım. Kitaplarım kimi gün çok şey söyler bana kimi gün de boş boş yüzüme bakarlar. Eviririm,çeviririm, orasını burasını okurum, faydasız. O sayfalar sanki bomboş, bana yabancıdır artık.

    Ya kendi yazdıklarıma ne demeli? İlk duyumsayıp, düşündüğüm şeyler, bir bakarım orada yoklar. Burada ne demek istemişim acaba derim; çok kez değiştiririm. Yitirdiğim ilk anlamın yerine ondan değersiz bir yenisini koyduğum olur. Aynı yolu bir ileri bir geri gitmek için kullanırım. Düşüncem her zaman ileri götürmez, kimi zaman da beni öyle yalpalayarak dolaştırır. Sarhoş gibi

    Aynı düşünceyi sürekli savunduğum da görülmemiştir. Bu çok kez başıma gelen bir şeydir: Oyun olsun diye kendi düşüncemin tam tersini savunurken; sonunda asıl düşüncemi gerçekten de anlamsız bulurum. Aklım kendini öteki tarafa öylesine verir ki; bir bakmışım, kendi düşüncemi unutmuşum. Kendi içine bakan herkes de aşağı yukarı böyle şeyler söyleyebilir kendisi hakkında.

    İnsan içinde bulunduğu koşullardan ötürü farklı farklı davranır.
    Kürsüde konuşanlar bilir: Konuşurken duydukları heyecan onları inanmadıkları şeye inandırır. Soğukkanlı, sakin zamanımızda hiç de bağlı olmadığımız bir düşünceyi öfkeli anlarımızda nasıl da coşkuyla savunuruz.

    Ya da avukatları düşünelim. Bir sorununuzu anlatın dostça. Size kesin yanıt veremez; ağzında lafı geveler durur. Ama bol para verin. Davanızı savunsun. Nasıl da aklı ve bilgisi sizden yana kanıtları bir bir ortaya çıkaracak; hem de coşkuyla. Kimileri de para için değil; yargıca inat, ya da şöhretlerini yitirmek korkusuyla; mahkemede kaplan kesilirler.







  2. HAZEL
    Üye





    Her insan farklı farklıdır görünüşü yürüyüşü düşüncesi veya konuşması bu sebep ten dolayı her insanın kendimize benzemesini bekleyemeyiz çünkü o insan farklı yaratılmıştır.




+ Yorum Gönder