+ Yorum Gönder
Müzik ve Tv ve Müzik Türleri Forumunda Gitarın Öyküsü+Nasıl Bir gitar alınmalı?+Temel Kavramlar+Çalma ve tutuş pozisyonları Konusunu Okuyorsunuz..
  1. BERKİTO
    Devamlı Üye

    Gitarın Öyküsü+Nasıl Bir gitar alınmalı?+Temel Kavramlar+Çalma ve tutuş pozisyonları








    Hititlerden Günümüze Gitar



    Gitarın kökeninin ne kadar eskiye dayandığı konusunda birçok varsayım var, Ankara’daki Anadolu Medeniyetleri Müzesi’nde bulunan Hitit’lere ait bir kabartmada ve bunun yanı sıra, Asur’lara ait kabartmalarda da gitara benzeyen telli çalgıların varlığı bir gerçek. Avrupa’ya geliş öyküsünde ise İran ve Arap adlarına rastlıyoruz. Önce İran yoluyla Arap dünyasına, Arapların İspanya’yı fethiyle de Avrupa’ya geçtiği yaygın bir saptama.

    Mağrip ve Latin gitarları 12. yüzyılda görülür. 15. yüzyılda ise lavtaya doğru gelişerek “Mandola” ya da “Mandora” adını alır. Günümüz gitarının ana çizgilerinin oluştuğu bu yüzyılda Latin gitarı, mızraplı Vihuela olur. Flemenk Vihuela’sı ise Avrupa Lavtası’ndan başka bir şey değildir.

    Tarihte somut olarak ilk kez, 14. yüzyılda, şekli fazla tanımlanmasada Guitern diye bir sazdan bahsedilir. El Vihuelası olarak 13. yüzyıldan beri tanınan bu çalgı, 1500’lerin sonuna doğru, bugünkü gitarın doğmasındaki ilk ipuçlarını verir.


    Ingiltere Kraliçesi I. Elisabeth, sarayında ve çevresinde daima müzikçilere yer vermesiyle tanınır. İspanya Kralı Şarlken’in oğlu II. Philiph, 1554’de İngiltere Kralı VIII. Henry’nin kızı olan, İngiltere ve İrlanda Kraliçesi Mary Tudor’la evlenir. Bu çağda Lavtalir müziğinin en güzel örnekleri verilir.
    John Dowland (1562 – 1626) zamanının en büyük lavtacısıdır.
    Gitar müziği, 16. yüzyıldan 18. yüzyıla kadar ya Tabulatur (ses perdeleri yerine parmak pozisyonlarını gösteren nota yazım sistemi) biçiminde ya da alfabetik akor simgeleri sistemiyle yazılıyordu. 1586 yılında çıkarılan ilk gitar metodu “İspanyol Gitarı” olarak adlandırılan beş çift telli çalgı içindir. Daha onceki gitarlar dört, Vihuela ise altı çift tellidir. Vihuela’dan sonra Barok Gitar devri yaşayan beş çift; günümüzde kullanılan klasik gitarlar ise tek altı tellidir ve bunun 18. yüzyıldan bu yana böyle olduğu Fernando Sor’un altı telli Romantik Gitar kullanmasıyla somutlanır. 17. ve 18. yüzyıllarda İtalya ve Fransa’da gitar metodlarına rastlanır. 18. yüzyılın sonunda IV. Şarl’ın himayesinde birçok gitarist yetişir. Gelmiş geçmiş en büyük gitar ustalarından birinin Niccolo Paganini olduğu söylenir. Bu çalgıyı kemanı kadar ustalıkla çalmasının yanı sıra, eserlerini bestelerken dizinin üzerinden hiç eksik etmediğinden söz edilir.
    Bu arada Shubert, Berlioz, Diabelli, Gragnani, Carulli, Carcassi, Coste gibi bestecilerin ilgisini çeken gitar, onların dab u çalgı için eserler yazmasına neden olmuştur. 1778 – 1830 yılları arasında yaşayan Fernando Sor ise aynı dönemde İspanya’da yetişen en önemli gitar ustasıdır. Fernando Sor’un, öğrencisi olarak pek çok guitarist yetiştirmesinin yanı sıra, yazdığı sonatlar, varyasyonlar, fanteziler ve etütleri bugün bile birçok gitaristin dağarcığının baş köşesinde yer alır. Besteci, gitarı altı telli yaparak bugünkü gitarın temelini atar. İspanya’da, Sor’dan sonra Dionisia Aguada gibi bir gitar ustası yetişir. Daha sonra yine aynı dönemde İtalya’da özellikle Beethoven’ın hayranlığını kazanan Mauro Giuliani (1781-1828) ismine rastlarız.
    19. yüzyılda gitarda, sesin artmasını sağlayan değişiklikler yapıldı. Gövdesi genişletildi, derinliği azaltıldı, göğüs kapağı iyice inceltildi. Gövdenin içine göğüs kapağını desteklemek için konan enine çıtaların yerini, ses deliğinin altına yelpaze gibi açılan ışınsal çıtalar aldı. Eskiden ahşap bir takozun içine saplanan sapı, tellerin germesine karşın ek bir dayanak oluşturacak gibi, gövdenin içine doğru biraz giren bir pabuç ya da çıkma kol biçimine getirilerek arkaya tutkallandı.
    19. yüzyıl boyunca İspanya’da birçok usta gitarist yetişir. Bunlar arasında Sor, Cano, Huartas, Tostado, Aquado, Fossa başlıca isimlerdir. Yüzyılın ikinci yarısında çağdaş gitar ekolünün kurucusu olarak nitelenen, Bach, ve Beethoven’ın eserlerinden gitar için yaptığı düzenlemelerle tanınan Valenciya’lı gitarist-besteci Francisco Tarrega adına rastlarız. Andres Segovia, Emilio Pujol, Miguel Llobet, Regino Sainz de la Maza, Alirio Diaz ve Narciso Yepes O’nu izlerler. İngiltere’de ise, Julian Bream ve John Williams gibi gitaristler de aynı paralleled devam ederler. Alirio Diaz’ın önerisi üzerine Andres Segovia’nın gitarda ilk kez naylon tel kullanmasının yanı sıra en önemli misyonu; o yıllarda daha çok Amerika’da folk müzik, Avrupa’da ise türkü eşlikçisi olarak görülen gitarı, Klasik Gitar olarak tüm dünyaya tanıtmaktır. Ayrıca üstün virtüözitesiyle de çalgısını sevdiren ve geliştiren bir sanatçıdır. Segovia ’nın öğrencisi olan Alirio Diaz (1923) ise ünlü bir yorumcu olarak bütün dünyaya adını duyururken, özellikle Türkiye’de verdiği konserlerle ülkemizde gitarın tanııınmasında büyük katkıda bulunmuş, halen de bu katkısını bütün dünyada olduğu gibi Türkiye’de de sürdürmektedir.
    Andres Segoiva gitarı, konser salonlarına sokarak Amerka’dan Arjantin’e ve Uruguay’a kadar uzanan turneleriyle hem enstrümana hem de solistlere büyük saygınlık kazandırırken, gitarı 20. yüzyılda evrenselliğe ulaştırdı.
    Segovia, Tarrega, Llobet, Pujol, Anido, Prat, Diaz, Bream, Williams gibi sanatçıların ünlü ve büyük eserleri gitar için düzenleyerek dağarı genişletme çabalarına artık Castenuovo Tedesco, Roussel, Mompou, Villa-Lobos, Ohana, Britten, Henze, Torroba, Rodrigo, Hallfter, Berio, Turina, Falla, Takemitsu, Ponce, Bennett, Berkeley, Walton, Martin, Davies, Tippett, Dodgson, Arnold, Brindle, Lauro, Poulene v.b. gibi özgür eserler yazan besteciler eklenir.
    Gitarın kapasitesi zamanla zorlanırken yeni olanakları halen keşfedilmektedir. Gitarın sınırları yalnızca özgün besteler yaparal ya da yapım teknikleriyle zorlanmaz. Bir çok eserin gitara uyarlanması çağdaş besteciler için de bir gereksinim olur.
    Eserlerin gitara uyarlanması bazı besteciler tarafından önyargıyla karşılanır. Oysa eserler, gitarda özelliklerini yitirmiyorlar, aksine daha iyi seslendiriliyorlar. Sonunda gitar, tüm önyargıları yıkar. Bugün gitar çağlar öncesinde başlayan yolculuğunu sürdürüyor ve dünyanın bir çok ülkesinde altın çağını yaşıyor…
    Nasıl Bir Gitar Almalı
    Öncelikle gitarla nasıl bir müzik yapacağınıza karar vermeniz önemli. Çünkü değişik gitar çeşitleri var. Başlıcaları 'klasik gitar' 'akustik gitar' 'bas gitar' elektro gitar' gibi Haluk Levent, Yaşar, Kıraç gibi müzisyenlerin parçalarını çalacağım diyorsanız klasik gitarı tavsiye ediyorum, onunla hem ritm tutabilir, hemde sola çalabilirsiniz, Eğer soloya ağırlık veriyorsanız ve rock müzik soloları sizin zevkinize hitap ediyorsa kesinlikle önce akustik gitarla başlamalısınız.
    Şöyle bir soru duyar gibiyiz. Peki bu gitarlar arasında nasıl bir fark var. Klasik gitar altı telli bir çalgı, üstteki üç kalın tel ipek üzerine sarılmış çelik tellerden, alttaki ince teller ise misine den yapılıyor. Şu soruyu çok geliyor, satıcının bana gösterdiği gitarın bazı telleri naylon du, bu adi bir gitarmıdır? Kesinlikle hayır İşte bu klasik gitardır. Bu gitar sağ el tırnakları ile çalınır.
    Akustik gitarda da altı tel var ve bu tellerin hepsi metalden yapılır. Pena ile çalınır. (saz için mızrap diyorlar).Dediğim gibi ona bence solo daha çok yakışıyor.
    Fiyat konusuna gelince 50 dolarda başlıyor ve sonu yok, milyarlara kadar yükseliyor. Benim tavsiyem 100 milyon civarıda bir gitar sizin işinize yarar. Yeni başlıyorsanız zenginim ben en iyisini alacağım demeyin. Çünkü gitar çalmaya başlayan kişi öğrenirken farkında olmadan onu yıpratır. Birde zamana karşı dayanma süresi var tabii. Teller klavyeye sürekli basınç yaptığı için sap atması dediğimiz olayda gerçekleşecek. En iyisi öğrenince iyi bir gitar alın.
    Temel Kavramlar ve Tutş Pozisyonu
    Temel Kavramlar Notaların uluslararası literatürdeki isimlerinin bilinmesi, her yerde nota veya "akor" (aynı anda birden çok notanın tınlatılması) olarak karşınıza bu şekilde çıkacağı için önemlidir:
    DO RE Mİ FA SOL LA Sİ DO C D E F G A B C
    Gitarda yan yana olan iki perde arası yarım (1/2) sestir. Batı müziğinde kullanılan en dar satndart ses aralığı da budur.
    Aşağıdaki tabloda gitar klavyesi üzerindeki notaları görüyorsunuz. Yazım ve şablon tekniği açısından en kalın tel (E) her zaman en altta olarak resmedilir.
    Çalma ve tutuş pozisyonları Sağ el çalış pozisyonlarında parmak veya pena kullanılır. Klasik gitar tekniğinde ve arpejde (akor seslerinin çeşitli düzenlerde ayrı ayrı tınlatılması) genellikle parmak kullanılır. İspanyolca parmak isimlerinin ilk harfleriyle literatüre geçen gösterim; baş parmaktan başlayarak sırasıyla : Başparmak : Pİşaret : iOrta : mYüzük : aolarak isimlendirilir.
    Hertürlü gitarı çalarken kullanılan yaygın ve ideal bir yöntem de pena kullanımıdır.

    Pena doğrudan gitarın gövdesini gösterecek şekilde tutulmalıdır. Pena işaret parmağın ilk boğumunun kenarı ile baş parmağın ilk boğumunun altı arasında tutulur. Tellere vururken herzaman bir üstten (n) bir alttan (v) vuruş kullanılır. Pena ne çok sıkı ne de çok gevşek tutulmalıdır.

    Pena bu şekilde tutulurken sağ kol gitarın gövdesine yaslanabilir. Baş parmağın devamı olan, elin iç kısmı çalınmayan telleri hafifçe hissedecek şekilde yukarı aşağı hareketlenmelidir. Penanın ucu tellere paralel ( veya 15 derece kadar dışa eğimli) tutulmalıdır. Bu hızlı pasajlarda teller arasında akıcı hareketler için en uygun şekildir. Sol El Tutuş Pozisyonları Baş parmak sapın arkasında; etli kısmı sapın ortalarına yaslanacak ve yukarıya doğru taşmayacak pozisyonda tutulmalıdır. Elin iç kısmı (parmak diplerinden başlayarak) gitar klavyesinin altında uzakta, parmak hareketlerini engellemeyecek biçimde durmalıdır. Parmakların bastığı telleri dik görmeleri sağlanmalı, hepsinin uçları başparmağı gösterecek biçimde durmalıdır. Bu pozisyonu sağlamak için bileğinizi oldukça bükülmüş pozisyonda tutmalısınız. Sürekli bu modeli aklınızda bulundurarak düzenli egzersizlerle mükemmel tutuşa yaklaşmalısınız. Kolay geldiği için teknik dışı hareketler yapmanız uzun vadede aleyhinize olacaktır.








  2. BERKİTO
    Devamlı Üye





    Gitarı Doğru Tutmanın Önemi


    Biz genelde elimize gitarı aldığımız zaman sağ dizimizin üzerine dayarız. Aslında bu tutuş hatalı bir tutuştur. Özellikle klasik gitar çalarken en uygun tutuş şekli yukarıdaki gibi olmalıdır. Yani sol ayağımızın altında bir yükseltici (Ayaklık) olmalıdır ve gitar sol dizin üzerine yerleştirilir. Bu tutuş sayesinde gitara daha çok hakim olabiliriz. Ayrıca sol elimiz gitarı taşıma yükünden kurtulur ve klavye üzerinde daha özgür hareket edebilir hale gelir.
    Peki gitarı sağ dizimizin üzerine koyarsak ne olur? Eğer klasik gitar çalmıyorsanız gitarı sağ dizinizin üzerinde çalmanızın bir sakıncası yok.
    Unutmayın gitarı çalabilmenin en önemli sırrı doğru tutmaktır. Bence gitarı doğru tutan öğrenci % 50 çalmayı başarmış demektir.
    Kişi her gitar çalışmaya başlamadan önce Acaba ben gitarı doğru tutuyor muyum? diye kendini sorgulamalıdır. Unutmayın alışkanlık haline gelmiş bir hatayı düzeltmek, hiç bilmeyene öğretmekten daha zordur. Hiç bilmeyen doğruyu daha çabuk öğrenirken, hatalı çalışmış ve buna alışmış biri doğruya dönüş yapmakta çok zorlanır.



    Parmak İsimleri
    SOl EL
    Baş Parmak------------P
    İşaret Parmağı---------I
    Orta Parmak-----------M
    Yüzük Parmağı---------A
    Serçe Parmağı---------Kullanılmaz
    SAĞ EL

    İşaret Parmağı---------1
    Orta Parmak-----------2
    Yüzük Parmağı---------3
    Serçe Parmağı---------4
    Baş Parmak------------Kullanılmaz

    Harf Kodları
    Notalar hepimizin bildiği üzere "do re mi fa sol la si" olmak üzre 7 tanedir.
    Yalnız gitarda İngilizlerin bi halt etmesi olan A B C D E F G harf kodları kullanılır. Bu harfler şu seslerdir ==>>
    Ne yapıp edip bu harflerin hangi notaları temsil ettiğini ezberliyceksiniz. Yoksa çok zor olur. (hatta olmaz)

    Gitarın Üzerindeki Notalar

    Gitarın sap kısmındaki perdeli yere gitarın klavyesi denilir. Yandaki tabloda gitarın
    klavyesinde bulunan notaları görebilirsiniz. Kullanımı oldukça basit. Üst tarafta bulunan
    harfler notları(A:la B:si Co re E:mi F:fa G:sol) sol taraftaki eBGDAE ise telleri
    ifade ediyor. Numaralar ise o telin hangi perdesine basıldığını anlatıyor. Örnegin;
    G teli üzerindeki tırnak içine alınmış olan 5 rakamı, üzerinde görülen C sesini veriyor. Yani
    sol(G) telinin 5. perdesine bastığımızda çıkan ses do(C) sesidir




  3. HAYALOGLU
    Yeni Üye
    (P) (İ) (M) (A) (X) <<< UNUTMAYIN RİTİMLERDE İLK BASTA NİLİFER CADDELERDE RÜZGAR VE SİMDİ OKULLUK OLDUK PARCALRIYLA CALISIRSANIZ KENDİNİZİ DAHA CABUK GELİSTİRİRSİNİZ




  4. SuskuN PrenS
    Devamlı Üye
    Gitarın icadı ile ilgili bilgi



    x.jpg


    Ankara’daki Anadolu Medeniyetleri Müzesi’nde bulunan Hitit’lere ait bir kabartmada ve bunun yanı sıra, Asur’lara ait kabartmalarda da gitara benzeyen telli çalgıların varlığı bir gerçek. Avrupa’ya geliş öyküsünde ise İran ve Arap adlarına rastlıyoruz. Önce İran yoluyla Arap dünyasına, Arapların İspanya’yı fethiyle de Avrupa’ya geçtiği yaygın bir saptama. Mağrip ve Latin gitarları 12. yüzyılda görülür. 15. yüzyılda ise lavtaya doğru gelişerek “Mandola” ya da “Mandora” adını alır. Günümüz gitarının ana çizgilerinin oluştuğu bu yüzyılda Latin gitarı, mızraplı Vihuela olur. Flemenk Vihuela’sı ise Avrupa Lavtası’ndan başka bir şey değildir. Tarihte somut olarak ilk kez, 14. yüzyılda, şekli fazla tanımlanmasada Guitern diye bir sazdan bahsedilir. El Vihuelası olarak 13. yüzyıldan beri tanınan bu çalgı, 1500’lerin sonuna doğru, bugünkü gitarın doğmasındaki ilk ipuçlarını verir. Ingiltere Kraliçesi I. Elisabeth, sarayında ve çevresinde daima müzikçilere yer vermesiyle tanınır. İspanya Kralı Şarlken’in oğlu II. Philiph, 1554’de İngiltere Kralı VIII. Henry’nin kızı olan, İngiltere ve İrlanda Kraliçesi Mary Tudor’la evlenir. Bu çağda Lavtalir müziğinin en güzel örnekleri verilir. John Dowland (1562 – 1626) zamanının en büyük lavtacısıdır. Gitar müziği, 16. yüzyıldan 18. yüzyıla kadar ya Tabulatur (ses perdeleri yerine parmak pozisyonlarını gösteren nota yazım sistemi) biçiminde ya da alfabetik akor simgeleri sistemiyle yazılıyordu. 1586 yılında çıkarılan ilk gitar metodu “İspanyol Gitarı” olarak adlandırılan beş çift telli çalgı içindir. Daha onceki gitarlar dört, Vihuela ise altı çift tellidir. Vihuela’dan sonra Barok Gitar devri yaşayan beş çift; günümüzde kullanılan klasik gitarlar ise tek altı tellidir ve bunun 18. yüzyıldan bu yana böyle olduğu Fernando Sor’un altı telli Romantik Gitar kullanmasıyla somutlanır. 17. ve 18. yüzyıllarda İtalya ve Fransa’da gitar metodlarına rastlanır. 18. yüzyılın sonunda IV. Şarl’ın himayesinde birçok gitarist yetişir. Gelmiş geçmiş en büyük gitar ustalarından birinin Niccolo Paganini olduğu söylenir. Bu çalgıyı kemanı kadar ustalıkla çalmasının yanı sıra, eserlerini bestelerken dizinin üzerinden hiç eksik etmediğinden söz edilir.


+ Yorum Gönder


gitarın öyküsü