+ Yorum Gönder
1. Sayfa 12 SonuncuSonuncu
Aşk ve Sevgi ve Şiir ve Güzel Yazılar Forumunda Ünlü Şairlerden Annelere Şiirler.. Konusunu Okuyorsunuz..
  1. RüzgarGülü
    Devamlı Üye

    Ünlü Şairlerden Annelere Şiirler..








    Ünlü Şairlerden Annelere Şiirler

    Anam

    Dokuz ay koynunda gezdirdi beni
    Ne cefalar çekti ne etti anam
    Acı tatlı zahmetime katlandı
    Uçurdu yuvadan yürüttü anam

    Anaların hakkı kolay ödenmez
    Analara ne yakışmaz ne denmez
    Kan uykudan gece kalkar gücenmez
    Emzirdi salladı uyuttu

    Anam doğurdu beni Sivas ilinde
    Sivralan Köyünde tarla yolunda
    Azığı sırtında orak elinde
    Taşlı tarlalarda avuttu

    Anam ben yürürdüm anam bakar gülerdi
    Huysuzluk edersem kalkar döverdi
    Hemen kucaklayıp okşar severdi
    Çirkin huylarımı soyuttu anam

    Çocuğuydum anam bana ders verdi
    Okumamı çalışmamı ön gördü
    Milletine bağlı ol da dur derdi
    Vatan sevgisini giyitti anam

    Tükenmez borcum var anama benim
    Onun varlığından oldu bedenim
    Kimi köylü kızı kimisi hanım
    Ta ezel tarihte kayıtlı anam

    Veysel der kopar mı analar bağı
    Analar doğurmuş ağayı beyi
    İşte budur sözlerimin gerçeği
    Okuttu öğretti büyüttü anam Aşık Veysel'i

    Âşık Veysel Şatıroğlu








  2. RüzgarGülü
    Devamlı Üye





    Anne



    İlk kundağın
    Ben oldum, yavrum;
    İlk oyuncağın
    Ben oldum.

    Acı nedir
    Tatlı nedir bilmezdin
    Dilin damağın
    Ben oldum.
    Elinin ermediği
    Dilinin dönmediği
    Çağlarda, yavrum
    Kolun kanadın
    Ben oldum
    Dilin dudağın
    Ben oldum.

    Belki kıskanırlar diye
    Gördüklerini
    Sakladım gözlerden
    Gülücüklerini
    Tülün duvağın
    Ben oldum!

    Artık isterlerse adımı
    Söylemesinler bana
    'Onun Annesi' diyorlar
    Bu yeter sevgilim bu yeter bana!

    Bir dediğini iki
    Etmiyeyim diye öyle çırpındım ki
    Ve seni öyle sevdim sana
    O kadar ısındım ki
    Usanmadım, yorulmadım, çekinmedim
    Gün oldu kırdın
    İncinmedim;
    İlk oyuncağın
    Ben oldum.. Yavrum
    Son oyuncağın
    Ben oldum

    Layık değildim
    Layık gördüler
    Annen oldum yavrum
    Annen oldum!

    Arif Nihat Asya






  3. RüzgarGülü
    Devamlı Üye
    Anne Ne Yaptın?



    Anne sana kim dedi yavrunu doğurmayı?
    Sanki karnında fazla yaramazlık mı ettim?
    Senden istemiyordum ne tacı ne sarayı
    Karnında yaşıyordum kafiydi saadetim.

    Bir kere doğurdunsa sonra niçin büyüttün?
    Kundakta beşikte de bir zahmetim mi vardı?
    Koynundan niçin attın yavrunu bütün bütün.
    Bilmiyor muydun ki o yalnızlıktan korkardı?

    Sütünden tatlı mıdır anne sanki bu hayat?
    Bana sorsana anne yaşamak bir hüner mi?
    El aç yalvar gündüze geceye boyun uzat
    Bu uğurda bir ömür çürütmeye değer mi?

    Karnında yaşıyordum kafiydi saadetim
    Anne istemiyordum ne tacı ne sarayı
    Anne karnında fazla yaramazlık mı ettim?
    Anne sana kim dedi yavrunu doğurmayı?

    Cahit Sıtkı Tarancı





  4. RüzgarGülü
    Devamlı Üye
    Anneler ve çocuklar





    Anne ölünce çocuk
    Bahçenin en yalnız köşesinde
    Elinde bir siyah çubuk
    Ağzında küçük bir leke

    Çocuk öldü mü güneş
    Simsiyah görünür gözüne
    Elinde bir ip nereye
    Bilmez bağlayacağını anne

    Kaçar herkesten
    Durmaz bir yerde
    Anne ölünce çocuk
    Çocuk ölünce anne

    Sezai Karakoç




  5. RüzgarGülü
    Devamlı Üye
    Anneciğim





    Ak saçlı başını alıp eline,
    Kara hülyalara dal anneciğim!
    O titrek kalbini bahtın yeline,
    Bir ince tüy gibi sal anneciğim!

    Sanma bir gün geçer bu karanlıklar,
    Gecenin ardında yine gece var;
    Çocuklar hıçkırır, anneler ağlar,
    Yaşlı gözlerinle kal anneciğim!

    Gözlerinde aksi bir derin hiçin,
    Kanadın yayılmış, çırpınmak için;
    Bu kış yolculuk var, diyorsa için,
    Beni de beraber al anneciğim!

    Necip Fazıl Kısakürek



  6. RüzgarGülü
    Devamlı Üye
    Annem ve Akşam



    bir kapı açıldı, ansızın, baktık:
    akşam!.. kimse benzemez oldu kendine;
    kim bilir ne kadar hüzünlü artık,
    bir odadan ötekine geçmek bile

    sen neysen o kadarsın, ey akşam!
    annem içini çekiyor kimi ansa;
    ürkü!.. biri ansızın bir gül koparsa;
    şimdi uzak olandır neye ulaşsam

    ah, akşamdan bile ürküyor çocuk;
    her yer alacakaranlık gurbet;
    soldu annem, solarken goblen ve tülbent;
    ve akşamın ucuna doğru yolculuk

    bir türkü söylendi, neyin tadı var?
    akşam bile bitti, kalmadı çünkü
    çekildik, bir başına kaldı o türkü;
    kapılar arkamızdan kapanmadılar

    Hilmi Yavuz



  7. RüzgarGülü
    Devamlı Üye
    Annem Yok Artık



    Annem yok artık.Beni düşünen kalbi yok.Bitti.
    Umutsuz olmak istemiyorum.
    Umutsuzlugun bir çıkar yol olmadıgını biliyorum.
    Annem yok artık,yeryüzü çok gördü onu,
    Kalabalığın arasında kuş gibi çırpınan varlığını
    Çok gördü
    Dalgın yüregini çok gördü
    Bizim için çarpan,kaygılarla dolu yüreğini.
    Annem yok artık.Bu kesin.Gelinecek bir yere gitmedi.
    İşte geldim çocuklar demeyecek
    Nasılsın yavrum demeyecek
    Sobanın yanında oturup uzatmayacak yorgun ayaklarını,
    Sabah kahvaltılarının masası olmayacak artık,
    Yine gel demeyecek,
    Çıkarken ben kapıdan,çıkıp karanlığa karışırken
    Yeni bir dönemi başladı ömrümün,
    Annemin olmadığı dönemi,
    Onu yüregimin üstüne nasıl bastırmak
    İstediğimi bilemeyecek artık.
    Gençlik dönemleri birşey anlatmıyor bana,
    Aklımda hep son dönemlerinin annemi
    Hayatım sürüp gidecek,annem olmadan,
    Çocuklarım oldugunda onlara annemi anlatabileceğim
    Sadece.
    Fotoğraflarına bakacaklar,
    Ufarak,biraz mahsunca bir kadın
    Küçücük tozlu pabuçlarıyla merdivenleri tırmanıp
    Kapımı açıp girmeyecek
    Yüreği dopdolu,trafikten insanlardan şaşkın,
    Kocasına sıgınan biraz bütün fotograflarında
    Hayatım rüzgar gibi akıp geçiyor,
    Ugultulu bir rüzgar gibi akıp geçiyor hayatım

    Ataol Behramoğlu



  8. RüzgarGülü
    Devamlı Üye
    Anneme Mektup



    Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
    Her gün biraz daha süzülmekteyim.
    Her gece, içinde mermer döşeli,
    Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
    Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
    Geceyi koynuma aldığım zaman,
    Gözlerim kapanıp daldığım zaman,
    Yeniden yollara düzülmekteyim.
    Son günüm yaklaştı görünesiye,
    Kalmadı bir adım yol ileriye;
    Yüzünü görmeden ölürsem diye,
    Üzülmekteyim ben, üzülmekteyim

    Necip Fazıl Kısakürek




  9. RüzgarGülü
    Devamlı Üye
    Unuttum Nasıldı Annemin Yüzü



    Unuttum, nasıldı annemin yüzü
    Unuttum, sesi nasıldı annemin.
    Gece bir örtü olsun anılardan
    Kara yüreğime örtüneyim

    Unuttum, nasıldı annemin gülüşü
    Unuttum nasıldı ağlarken annem.
    Yaşam sallasın kollarında beni
    Küçücük oğluyum onun ben.

    Unuttum, elleri nasıldı annemin
    Unuttum gözleri nasıldı bakarken.
    Kuru ot kokusu getirsin rüzgar
    Yağmur usulcacık yağarken.

    Ataol Behramoğlu




  10. Ziyaretçi
    tüm annelere selam sizede çok teşekkürler

+ Yorum Gönder
1. Sayfa 12 SonuncuSonuncu


anne sevgisi ile ilgili şiirler ünlü şairlerden,  anne şiirleri ünlü şairler,  ünlü şairlerin anne şiirleri,  ünlü şairlerden anne şiirleri,  ünlü şairlerden anne sevgisi şiirleri,  ünlü şairlerden anne sevgisi ile ilgili şiirler