+ Yorum Gönder
Öğrenci odası ve Soru (lar) ile Cevap (lar) Forumunda Savaşın çocuklar üzerindeki olumsuz etkileri Konusunu Okuyorsunuz..
  1. Ziyaretçi

    Savaşın çocuklar üzerindeki olumsuz etkileri








    lütfen bir sonuç çıksın çok ma çok lazım







  2. HARBİKIZ
    Moderator





    Çocuklarımızı ne kadar uzağında tutmaya, savaş haberleri izletmemeye çalışsak da, onlar pek çok görüntü ve fotoğrafa şahit oluyor, savaş gerçeğiyle yüzleşiyorlar
    Anne babaların kafasında da çocuklarına savaşı nasıl izah edecekleri, etkilerinden onları nasıl koruyacakları sorusu var. Belki faydası olur düşüncesiyle Uzman Psikolog Alanur Özalp’ten bu konuda bazı fikirler almak istedik. Özalp’in ısrarla üzerinde durduğu konu “çocuklarla bu konuyu konuşmak” gerektiğiydi;
    “-Çocuklarla bunu konuşun, kaçmayın, üstünü örtmeyin. Mutlaka bir yerde karşılaşacaklar ve daha da çok etkileneceklerdir. Onların da aklına ‘neden annem bana anlatmadı’ sorusu gelecek. Anlayabilecekleri, basit şekilde anlatmak, konuşmak gerekir”
    „Savaş nasıl basit anlatılabilir ki bir çocuğa?
    “-Kendi yaşadıklarından örnekler verilerek, ya da yaşanmamış da olsa bazı hikayelerle yapılabilir bu. Onlar da arkadaşlarıyla oynarken zaman zaman kavgalar, tartışmalar yaşıyorlar Bir arkadaşları oyuncaklarını ister, vermeyince zorla almaya çalışır. İşte bir Irak devleti var, ismi Irak olan bir çocuk olarak düşün, diğer tarafta da Amerika isimli biri var, çok güzel elbiseler, oyuncaklar istiyorlar. Biri diğerinin oyuncaklarını istiyor, verirse değişirler oyuncaklarını. Ama inatçı bir çocuk var, oyuncağını vermek istemeyince diğeri de ne yapar, onunla kavga eder, ya da iter Nasıl siz çocuklar kavga ediyorsanız ülkeler de edebilir diye Bunun gibi hikayeleştirerek, sevdiği bir kahramanın gözünden, bazen basit resimler çizerek anlatabiliriz. Bunu anlatırken çocuklar nasıl oyunlarında kavga edip küserler, sonra barışıp tekrar oynamaya başlarlar o şekilde anlatmak lazım. Yoksa bunlar kötü, cani diyerek, taraf tutarak değil”
    „Çocuklarımıza iyi ve kötü kavramını öğretirken kötülerin cezasız kalmayacağını anlatıyoruz. Savaşla ilgili görüntülerde yaralı bir çocukla karşılaşınca ‘Bu çocuk kötü müydü anne’ diye soruveriyor çocuklar. Bu durum iyi ve kötü kavramlarının karışmasına yol açar mı?..
    “-O durumda okulun bahçesinde iki çocuk kavga ediyor, iyi çocuk da onları ayırmaya giderken taş onun kafasına çarpıyor diye anlatılabilir. Orada bir şey olduğunda herkesin zarar görebileceğini anlatmak lazım. Çocukken bize anlatılan masallarda üç başlı ağzından alevler çıkan ejderhalar vardı. Çok kocaman ve kötüydüler, onlarla savaşan yiğit biri vardı. Ve ben hiç korktuğumu hatırlamıyorum tekrar anlat diye yalvarırdım anneanneme. Bu tür hikayeleştirmelerle çocuklara anlatmak lazım. Çocukların önünden televizyonları, radyoları, gazeteleri kaldıramayız, öyle olsa bile eve gelen başka kişilerden, arkadaşlarından duyabiliyorlar. Mutlaka konuşup, anlatmak, böyle durumlarda çocukların da ölebileceğinden, istenmeyen durumların yaşanabileceğinden söz etmek lazım. O zaman birazcık daha az zarar görmesi sağlanabilir”
    “-Bizim insanımız savaştan daha çok biz ne yapacağız, ne yeyip içeceğiz diye düşünüyor. Kendi hayatları ile ilgili korkuları var. Çok kısa bir sürede düzeltilecek gibi değil. İnsanlarımız zaten yıllardır fedakarlıkla, kemer sıkarak, zor durumda yaşıyor. Bunların üstüne bir de gelirlerin yüzde yirmisini versinler şeklinde konuşmalar çok zarar veriyor. Tam tersi moral verici konuşmalar gerekir. Geleceğimiz, devlet açısından, insanın geleceğe bakışı açısından çok tehlikeli. Bunları dile getirirken çok dikkatli olmak lazım”
    „Hasta sayısında bir
    değişme, ya da savaş korkusuyla gelenler oldu mu?
    “-Randevu için çok sayıda arayan oluyor. Ama ücreti duyduktan sonra ‘tedarik edince arayacağız, aybaşından sonra arayacağız’ diyenler çoğunlukta. ‘Devlet hastanesini aradık altı ay, bir buçuk ay sonrasına randevu verdiler’ diyorlar. Korku ve panik şikayetiyle, uçak korkusuyla gelenler oldu. Hiç ortada bir şey yok çıldıracağım diyor insanlar”
    „Basının savaş haberlerini yansıtma şekli konusunda bir görüş ya da fikir bildirdiniz mi?
    “-Özellikle savaşın başında kanalların çoğu ‘kanlı savaş görüntülerini göstermeyeceğiz’ dediler. Bir süre sonra insanların konuyla ilgilenmemeye başladıkları, reytinglerin düştüğü noktada bu görüntüler ortaya çıktı. Biraz ihtar, biraz uyarı mahiyetinde, ‘bilgi verme hakkınızı engellemesin ama belli bir saatten sonra yayınlansın, haber saatinde haber mahiyetinde detaylı olmayan, rahatsız etmeyen görüntülerle verilsin’ diye yazdık .Bazı kanallardan ‘buna dikkat ediyoruz’ diye cevap geldi, bazı kanallardan cevap gelmedi. Bundan sonra esirler olacak, onların hapsedilmesi, sorgulanması olacak. İki diktatör Mussolini ve Hitler yakalanacakları noktada intihar etti. Burada da o noktaya gelinebilir. Ama öncesinde benimle birlikte herkes yansın diyebilir Saddam. O yüzden bundan sonra daha tehlikeli bir durum var. Daha dikkatli olmak gerekiyor yayınlar açısından




  3. HARBİKIZ
    Moderator
    Psikolojik destek gerekebilir„Biz ne kadar hikayeleştirsek de, konuşmaya çalışsak da (kaldı ki kaç kişi böyle anlatmayı başarabilecek) bütün bu görüntüler çocuklar üzerinde bir korkuya, hayata karşı umutsuzluğa, travmaya yol açmaz mı?
    “-Tabii bu şekilde anlatmayı başaramayabilir herkes. Kaş yapayım derken göz çıkarılabilir de. Belli bir yaşa kadar, 11 yaş altındaki çocukların en geç 9,5’a kadar uyumuş olmaları lazım. Haberlerde bir şekilde veriliyor ama haberlerden sonra savaştaki gelişmeler detaylarıyla, yorumlarıyla yer alıyor ekranlarda. Bunların uzağında tutmak lazım çocukları. Çocuklarla bu konuyu yorumsuz olarak, duygusal tarafını öne çıkartmadan, ağlamadan bir öykü gibi anlatmak lazım. Ama yine de etkileneceklerdir. Uykusundan kalkıyorsa, ağlayarak kalkıyorsa, yakanıza yapışıyor yalnız kalamıyorsa böyle tepkiler varsa, davranışlarında değişme görüyorsanız psikolojik yardım almakta fayda var. Bu görüntülerin bir kere görülmesi çocuklarda çok fazla korkutucu etki yapmayabiliyor. Ama defalarca, defalarca izlenmesi kalıcı bir iz bırakmaya başlıyor, psikolojik durumlarını olumsuz etkileyebiliyor. Biz depremde de bunu yaşadık. Sık sık çaresiz, ağlayan insan görüntüleri bırakın çocukları, depremi hiç yaşamayan başka bir şehirdeki yetişkinleri çok ürkütmüştü, etkilemişti”
    „Çocukların etkilenmesinden konuşuyoruz ama yetişkinler için de durum pek farklı değil. Bizler nasıl başedeceğiz çaresizlik ve biraz da suçluluk duygusuyla?
    “-Yetişkinler de yetişkinlerle konuşabilirlerse o korku, endişe, duygunun zarar verici kısmı yumuşuyor. Aksi takdirde içerden oymaya başlıyor. Rahatsız oldukları, endişelendikleri resimleri, olayları paylaşsınlar, konuşsunlar. Başkalarının da aynı endişeleri duyduklarını bilmek insanı rahatlatır. Çok rahatsız oluyorlarsa, rüyalarında patlamalar görüyorlarsa izlemesinler. Güvendikleri, belli kanalları takip etsinler. Belli saatlerde açıp haber olarak izleyip, detaylı yorumları izlemesinler. Çünkü onlar daha fazla etkileniyor.

    Neler yapabiliriz?..
    ¥ Ailenin birarada daha sık vakit geçirmesi.
    ¥ Aile bireylerinin birbirine daha sık dokunması. Kucaklama, sarılma, öpme gibi hareketlerin artırılması.
    ¥ Yoğunluk nedeniyle vakit ayırılamıyorsa, birlikte yemek yenmesi, bir yerlere gidilmesi. Bir parka, dışarı temiz hava almaya gitmek çocuğu rahatlatacak, onu koruyan birilerinin olduğunu, onu sevdiklerini her zaman yanında olacaklarını bilmesi gibi duygusal olarak güüçlenmesini sağlayacaktır.
    ¥ Çok abartılmadan, bir lolipop, ciklet gibi küçük armağanlar almak. Ona zaman ayırmak, kitap okumak, birlikte resim yapmak gibi eylemleri artırmak.
    ¥ Birlikte çocuklara yönelik mekanlara gitmek. Evde hazırladığınız sandviç ve içeceklerle bir parkta beraber oturmak, piknik yapmak. Çocuğun kumla, suyla ilişkisini artırmak da onu rahatlatır.
    ¥ Arkadaşlarıyla vakit geçirmesini, bu konuyu çok ürkütücü olmayacak şekilde konuşmalarını sağlamak. Çünkü çocukların büyüklere ve çocuklara ihtiyacı var.
    ¥ Yuvalarda da savaşla ilgili öyküler anlatılabilir. Anneden daha rahat çizgi belirleyebilir oradaki öğretmenleri. Savaşla ilgili yaşlarına uygun film, belgesel varsa onlar izlettirebilir, resimler çizilebilir. Çocuklar bu duygularını kağıda döktüklerinde rahatlıyorlar. Dışarıdan bakan anne baba, öğretmen çocuk korkuyor mu korkmuyor mu, ne kadar etkilenmiş bunu görebilir ve buna göre çocuğuna nasıl yardımcı olabileceğini belirler.
    ¥ Haberlerde de çok kötü görüntüler veriliyor ufak çocuklara izlettirmemek, ama izliyorsa birdenbire kanal değiştirmek doğru değil. Çünkü benden ne gizleniyor diye daha fazla merak ediyor ve kurcalıyor.
    ¥ Çocukların yanında şu taraf haklı bu haksız konuşmak doğru değil. Tabii ki büyüklerin merak duyguları var ve gelişmeleri izlemek istiyorlar. Özellikle haber dinlemek, izlemek istendiğinde oturma odası dışında izlesinler. Çocuklar çok fazla etkilenmemiş olurlar.
    ¥ Bazan şunu görüyoruz. Çocuklar normal ama anne baba korkuyor. Kimyasal silahlardan, savaşın bize de sıçrayacağından. Ve bu korku takıntı boyutuna ulaşabiliyor.
    ¥ 15 senedir ekonomik krizi yaşıyoruz. Çevremizdeki pek çok insan işsiz kaldı. İşsizlik artınca hırsızlık, gasp arttı. Üstüne büyük yıkım yediğimiz belli aralılarla tekrarlanan depremi yaşadık ve şimdi de savaş. Bizim durumumuzda çocuklara, daha çok zaman ayırmalıyız. Biz zaten yaralı durumdayız üstüne bir de bu geldi. Diğer ülkeler bir saat ayırıyorsa, biz bir buçuk saat ayırmalıyız çocuklarımıza.

    Hani bakmaya kıyamıyorduk?
    En güzelini dilemiştik onlar için
    Her şeyin en iyisini
    Yüzlerinde hep gülümseme olsun istedik, kaygılardan uzak.
    Bizim için en değerli olanlardı.
    Benim için benim çocuğum,
    Senin için seninki,
    Ve O’nun için, O’nun çocuğu.
    Bütün çocuklar hepimizindi aynı zamanda.
    Bakmaya kıyamadıklarımızdı
    Mâsumdular, kirlenmemişlerdi.
    Onları bir parka götürdüğümüzde sorgusuz sualsiz hemen birbirleriyle kaynaşmaları.
    Hiç tanımasalar da kendilerinden küçük olanı korumaya çalışmaları
    Parkın diğer ucunda düşen bir çocuğa doğru hep birlikte koşup üstünü temizlemeleri, gözyaşlarını silmeye çalışmaları.
    O küçücük ellerin, büyük niyetlere uzanışları.
    Büyük, güzel niyetlere.
    Kocaman yürekleri vardı küçücük bedenlerde.
    Biz onları korumaya çalışıyorduk, onlar birbirini.
    Ne çok şey öğretiyorlardı bize aslında.
    Gerçekte kim kimi eğitiyor acaba?

    Bebekleri ve çocukları öldürmek





  4. HARBİKIZ
    Moderator
    İsrail Genelkurmay Başkanı Shaul Mufaz bugün Ankara’ya geliyor idi, ancak ertelendi.
    Dünün bir fotoğrafı canlandı hafızamda. Siz de hatırlayacaksınız. Bütün dünya televizyonlarından da yayınlanmıştı o görüntüler. Bir İsrail askerinin intifada taş atan sivil Filistinli’nin kolunu göstere göstere nasıl kırdığı. Tamı tamına bir insanlık suçu, bir vahşet. Acımasızlığın korkunç bir örneği. Ders olarak verilecek bir misal.
    Daha öncesinde 5 bin sivil Filistinlinin Sabra ve Şatilla kamplarında nasıl katledildiğinin resmi var. Kana susamış vampirler iktidarı ancak böyle bir katliam yapabilir. Savunmasız sivil insanları öldürmenin kötü örneklerini daha önce Hitler Almanyası’nda, Mussolini İtalyası’nda, Franko İspanyası’nda yaşayan tarih şimdi de İsrail askerlerinin yeni katliamına şahit oluyor.
    İnsan Kasabı olarak bilinen ve Beyrut’taki katliamın planlayıcısı, Aşırı Sağcı Likud Partisi lideri Ariel Şaron’un İslam dünyasının kutsal mekanlarından biri olan Kudüs’teki Harem-üş Şerif’i ziyaret etmesi ve provokasyanları ile başlayan şiddet olaylarında 60 Filistinli öldü. Bunlardan ikisi de Hıristiyan. 1000’i aşkın Filistinli de yaralandı. Yaralıların durumu hiç de iç açıcı değil.
    Tamı tamına bir sivil insan katliamı.

    Hitler geride
    Yine dünya televizyonlarının tümü verdi. Öyle ki, siyonist olmayan bazı Musevi televizyonları bile yayınında yer verdi Sarah Abdel Hag adlı iki yaşındaki Filistinli bebeğin, babasının kucağında İsrail Askerlerinin açtığı ateşle hayatını kaybettiği haberine.
    Bir taş atmayan çocuk 12 yaşındaki Muhammed Cemal Ahmet El Durra da babasının hemen yanında sığındığı çimento yığınının arkasında yine İsrail askerlerinin kurşunlarına hedef oldu. Ekranda izlerken bütün binamızdan feryat sesleri yükseldi bu merhametsizlik karşısında.
    Uluslararası anlaşmalar ve BM kararları doğrultusunda savaşta bile savunmasız sivillere ateş açılmaz. Hele hele çocuklar hiç ama hiç öldürülmez, hatta korkutulmaz bile. Ancak İsrail askerlerinin böyle bir ölçüsü yok. İnsanlık suçu işlemeyi meslek edinmişler. Hitler’in Mussolini’nin, Franko’nun, hatta hatta günümüzdeki insan kasaplarından Slobodan Miloşeviç’in askerleri bile İsrail askerleri’nin yanında utanç duvarı içinde kaldılar.
    Bu insanlık suçunu nasıl aklayacak İsrail yönetimi?
    Dostları bile Fransa Cumhurbaşkanı Jacques Chirac, Yahudi asıllı ABD Dışişleri Bakanı Madeleine Albright tepki gösterdi, kınadı.
    Clinton öfkeli, Putin sessiz.
    İsrail Genelkurmay Başkanı Shaul Mufaz Başkentimize gelseydi de, bir aydın sorumluluğu içinde insan olarak bu katliamı kınadığımı kendisine keşke söyleyebilseydim. Çünkü insanlık suçu işleyen, katliamı yapan sözkonusu İsrail Askerlerinin ne de olsa komutanıdır.

    Tepki olmalı, yalnız kalınmamalı
    İsrail bizden çok sonra başladı askeri teknolojiye, ama şimdi Ankara; Telawiw’den tankların modernizasyonu ve helikopter alımı için anlaşmaların gereğini görüşüyor. Keşke kendi eleştirimizi yapabilsek, neden bu sektörde akranlarımızın çizgisinde değiliz. Dışa bağımlılıkta hâlâ ısrarlıyız? Mevcutlar yeterli mi ki?
    Türkiye, bölgesinde hassas bir yer ve yapıya sahip. Ayrıca bölge ülkeleriyle şöyle veya böyle bir bağı mevcut. Ankara-Telawiw Hattı normal olmalı, abartılmamalı. Bazı gerçekler de İsrail yönetimine söylenmeli. Yoksa bölgedeki dostlarımızı gücendirerek, bu sözkonusu stratejik işbirliğinde yalnız da kalabiliriz. Bazılarına ne kadar güvenilebilinir?
    Emekli Büyükelçi Nüzhet Kandemir pazartesi günü gazetemize açıkladı. Amerika’daki Ermeni Kampanyası’na kısmen Yahudiler de katıldı ve destek verdi. İşte somut bir örneği.
    Sivilleri ve bebekleri öldürten gerici yönetimlerle iş tutarken, medya diliyle olmasa da diplomatça çığlık çığlığa haykırmak gerek. Türkiye’nin bölgede yalnız kalması kadar ağır bir netice düşünülemez.


  5. Ziyaretçi
    çok teşekkürler

  6. Ziyaretçi
    yaa çok uzun agalar

  7. Ziyaretçi
    arkadaşım lütfen biraz kısa olsun

  8. Ziyaretçi
    biraz kısa olamaz mıııııı

  9. Ziyaretçi
    teşekkür ederim 5 aldım

  10. Ziyaretçi
    harbikız çok sağol

+ Yorum Gönder


savaşın çoçuklar üzerinde bıraktığı olumsuz etkiler,  savaşın çocuklar üzerindeki olumsuz etkileri,  savaşın çoçuklar üzerinde bıraktığı olumsuz etkiler ile ilgili yazı,  savaşın çoçuklar üzerinde bıraktığı olumsuz etkiler kısaca,  savaşın çocuklar üzerindeki etkileri,  savaşın çocuklar üzerindeki olumsuz etkileri nelerdir