+ Yorum Gönder
Edebi Türler ve Tiyatro ve Skeç Arşivi Forumunda Oyunun Adı Sabahattin Ali Konusunu Okuyorsunuz..
  1. Asel
    Bayan Üye

    Oyunun Adı Sabahattin Ali








    Oyunun Adı Sabahattin Ali


    Oyunun Adı: Sabahattin Ali



    SABAHATTİN ALİ - (Sanki bir gazeteciyle söyleşir gibi) Evlendiklerinde babam otuz, annem ondört yaşındaymış.. Yani babam annemden onaltı yaş daha büyükmüş.. Ailenin ilk erkek çocuğu olarak Eğridere’de doğmuşum.. Çocuklara verilen adlar genellikle babaların siyasal eğilimlerini belirleyecek ipuçlarını da taşır içlerinde Adımı neden Sabahattin koymuş babam, biliyor musunuz? Çünkü babam Prens Sabahattin’in düşüncelerine değer veren bir adamdı Onunla tanışmak onuruna sahip olduğunu söylerdi hep Diğer erkek kardeşimin adı da Fikret’tir O da babamın hayranlık duyduğu şair Tevfik Fikret’ten almıştır adını.. Yani babam edebiyatı seven, özgür düşünceli bir subaydı.. Jön Türkleri tutardı..
    O günün deyimiyle “Hürriyetçi”ydi.. Tevfik Fikret’in şiirlerini, özellikle “Sis” i
    ezbere bilir, her yerde okurdu.. (Babası gibi )
    Sarmış yine ufuklarını bir inatçı duman,
    Bir ak karanlıktır gittikçe artan.
    Baskısı altında silinmiş gibi cisimler,
    Bir tozlu yoğunluktan oluşmuş gibi resimler,
    Bir tozlu ve ürkünç yoğunluk ki bakışlar
    Dikkatle giremez derinliğine, korkar!
    Sana layık bu derin, karanlık örtü,
    Layık bu örtünme sana, ey zulümler mülkü!..
    Ey zulümler alanı, evet ey parlak sahne.

    Ey sonu gelmeyen kuyruklu yalan,
    Ey mahkemelerden durmadan sürülen hak;
    Ey kuruntu ve kuşkuyla duygusunu yitiren,
    Vicdanlara kadar uzanan meraklı kulak;
    Ey dinlenme korkusuyla kilitlenmiş ağızlar
    Erdem ve utancın unutulmuş yüzü
    Korku yüküyle iki büklüm gezmeye alışmış koca ünlü toplum
    Ey önüne eğilmiş baş.. Alnı pak ama iğrenç.
    Ey kimsesiz başıboş çocuklar
    İkiyüzlü gülüşler
    Örtün evet ey facia Örtün evet ey kent;
    Örtün ve sonsuza dek uyu”
    Serveti Fünun, Şahbal ve İçtihat gibi dergileri okurdu babam İlkokula gitmeden bir yıl önce bana okuma yazmayı öğrettiğinden beri, o dergilerin hemen bütün sayılarını biriktirdiğini görmüşümdür kitaplığında Müzikle de ilgilenirdi Mandolin ve flüt çalardı. Çok yönlü bir adamdı anlayacağınız Annem Hüsniye güzel ve gösterişli bir kadındı.. Giyimine düşkündü, süslenmeyi severdi.. Roman okurdu durmadan Ama kavga ederdi babamla hep Babama güler yüz göstermezdi hiç Nedenini anlayamadığım bir saldırganlık içindeydi babama karşı.. Sürekli olay çıkartırdı evde Küçük kardeşim Fikret’i benden daha çok severdi Şımartırdı onu








  2. Asel
    Bayan Üye





    Yedi yaşıma basınca İstanbul’da ilkokula başladım.. Ama ailem Çanakkale’ye gidince öğrenimim orada sürdü Çanakkale’de boğazda bir ev kiralamıştı babam Ancak Birinci Dünya Savaşı nedeniyle okul ansızın kapanıverdi.. Çünkü öğretmen kalmamıştı okulda.. Pek uzun sürmedi bu durum, öbür subayların da yardımıyla yeniden açıldı okul. Subaylar öğretmenlikleri paylaşmışlardı Okuldaki Türkçe dersini de babam veriyordu. Babam her gece bir duble rakısını içer sonra yatağına yollanırken “Ben yatmaya gidiyorum Sabahattin” derdi kulağıma sessizce “Annenin gene heyheyleri üstünde” Gider yatardı Annem ve Fikret de erken yatarlardı Ben evimizin balkonuna çıkar saatlerce oturur, boğazdaki duran ya da çok az sayıda da olsa geçmekte olan gemileri izlerdim hep Bir gece gene herkes uykuya çekildiğinde yatağımdan kalktım balkona çıktım.. İstanbul’a gidişi engellemek için ağızlarını boğaza bir yumruk gibi çeviren toplar gene öylece durmaktaydılar Bir karaltı gibiydi toplar.. Bizim güvenliğimizi koruduklarını söylerdi babam ama gene de korkutucuydular Ben ay ışığının altında beklemekte olan gemileri izlemeyi seçerdim daha çok.. Gene öyle yaptım.. O gemilerden birine bindiğimi ve çok uzaklara gittiğimi düşlüyordum Ama nedense bu tek başıma gidişe gönlüm razı olmuyor, babamın da benimle gelmesi gerektiğini düşünerek zenginleştiriyordum düşlerimi Ama annemi asla istemiyorum yanımızda! Çünkü babamla hep kavga ediyor .. Fikret’i de istemiyorum. Fikret annemle kalsın Çünkü annem Fikret’i benden daha çok seviyor Birden yanımda Fikret’i gördüm Herhalde onu da uyku tutmamıştı “Ben de durayım mı yanında” dedi.. “Peki” dedim Sessizce oturdu yanıma Nefesini alıp verirken bile dikkatliydi Düşlerimin bozulmasına kızdığımı bilirdi Benimle birlikte o da izliyordu gemileri
    (Birden aydınlanmaya başlar her yer.. Arkasından kararır Sonra ıslık sesi gibi sesler Daha sonra silah ve bomba sesleri Sanki yaşamaktadır anlattıklarını..)
    Fikret hemen sarıldı elime Nasıl da titriyor zavallıcık Korkuyla açılmış gözleri




  3. Asel
    Bayan Üye
    Anlamaya çalışıyor gibiydi olanları Ben de ona sarılıyorum Öylece kaldık Eylemsiz, bekliyoruz Gemilerin yanına yöresine bombalar düşmeye başladı Denize düşen bombaların ardından, denizden beyaz minare gibi su sütunları yükseliyor gökyüzüne Gemiler kaçmaya çalışıyor Bir gemi isabet aldı!
    (Birden bir uğultu kopar gökyüzünden..)
    Uçaklar geliyor Aman allahım babam nerde? Neden gelip de kurtarmıyor bizi?
    İsabet alan gemiden insanlar atlıyor denize Sahile yüzerek kurtarmaya çalışıyorlar kendilerini Fikret iyice sarılmış bana Yalnızca titriyor Buna titreme denmez aslında Zangır zangır sallanıyor Önce babam, ardından annem geldi koşarak yanımıza Annem Fikret’i yakaladı elinden Babam da beni Kucaklarına aldılar bizi Sokağa çıkıyoruz İnsanlar kaçışıyor yaylı arabalara binerek Kenti terk ediyorlar Bir yaylıya da biz biniyoruz Annem gene babamı suçluyor: “Battaniyeleri unuttun!” Babam hiçbir şey söylemeden yeniden dönüyor eve Biraz sonra elinde battaniyelerle geliyor..
    Çılgın gibi kaçışan insanlarla birlikte kentten epeyce uzaklaşıyoruz Artık sesler çok uzaklardan geliyor Biraz sonra da duyulmaz oluyor sesler Fikret: “Ü.üüşüyorum..” diyor anneme İşte o gece kekeme oldu Fikret
    Babam da birkaç ay sonra istifa etti Çünkü kalp hastasıydı artık Annemin histeri krizleri de iyice artmıştı İçlerinde en sağlamı bendim Babam bir gün:
    “Artık bu koşullarda bu kentte kalamayız..Bu bombardımanın durması mümkün değilİzmir’e gidiyoruz..” dedi.




+ Yorum Gönder