+ Yorum Gönder
Edebi Türler ve Tiyatro ve Skeç Arşivi Forumunda Tiyatro Metni Vefa İlgiyi Kesmemek Konusunu Okuyorsunuz..
  1. Asel
    Bayan Üye

    Tiyatro Metni Vefa İlgiyi Kesmemek








    Tiyatro Metni Vefa İlgiyi Kesmemek

    İlgiyi Kesmemek Skeç



    ŞAHISLAR: ORHAN,ZİŞAN,FEHİMAN,GÜZİN,VİLDAN.

    Güzin:Babacığım,Zeki Amca sık sık abimi soruyor. Acaba abim mektup yazmıyor mu ona?

    Orhan:BilmemHiç belli olmaz ama inşallah böyle bir hata yapmıyordur.

    Fehiman: Bence yazmıyor baba. Zeki Amca bana da sormuştu, “Abin nasıl? Haber alıyor musunuz?” diye.

    Orhan:Eğer öyleyse çok ayıp kızım. Unutmayıp abine bir soralım. Allah Allah

    Fehiman:Babacığım,abim Zeki Amcaya,Amerika’ya gitmesine engel olmaya çalışınca çok kızmıştı. Hatırladınız mı?

    Orhan:Evet hatırlıyorum ama onun için yazmamazlık etmez herhalde.

    Fehiman:Yapar bence baba. Çok gururuna dokunmuştu.

    Orhan:Yazık,insan böyle basit şeyler için gurura kapılıp,elindeki nimetlere zarar verir mi?

    Güzin:Babacığım Zeki Amca da çok sert çıkmıştı ama,insanın zoruna gidiyor.

    Orhan:Kızım ne yapsın? Yaşlı başlı,muhterem bir amca. Hem sert çıktıysa bile haksız yere sert yapmaz.

    Fehiman:Evet,hepimiz biliyoruz,Allah’ın rızası söz konusu olunca ikazlarında sertleşebiliyor. Bu da çok normal.

    Güzin:Abla elinden gelse dayak atacak. Kırıcı oluyor bence.

    Orhan:Kızım büyüktür.Yeri gelir döver de,fakat biz biliriz ki Zeki Amca dövse de sevdiğinden döver.

    Fehiman:Yaa, bu kadar sevgiye de biraz vefa göstermeli.

    Güzin:Ya ne bileyim Herhalde abimin yerinde ben de olsam aynı şekilde davranırdım.

    Orhan:Kızım siz de istiyorsunuz ki her şey gönlünüzce olsun. İnsanlar istediğiniz gibi davranmayınca da büyük küçük demeden tavır alıyorsunuz. Bu çok yanlış.

    Fehiman: Hem çok da ayıp baba. Onların bize yapması gereken hareketleri biz onlara yapıyoruz.

    Orhaniz yapmazsınız kızım,yanlış eğitim alan gençlere de bakmayın sakın. Büyüklerin kusuruna bakılmaz. Ayrıca çoğu kez sizin kusur sandıklarınız aslında meziyettir. Hem öyle çıt kırıldım olup her şeye kırılmayın. Üstelik de haksız olunca

    Fehiman:Evet,artık öyle hem suçlu hem güçlü,şımarık tavırlara paydos

    Güzin:Ablacığım siz de istiyorsunuz ki büyüklerin her dediği olsun.

    Fehiman:Güzin,asıl biz istiyoruz ki küçüklerin her istediği olsun. Hem neyi,niçin arzuladığımızı bilmeden yanlışa düşüyoruz. İkaz edilince de zorumuza gidiyor.İyilik yapmak isteyenlere büyük de olsa küçük de olsa hürmet göstermeliyiz.

    Orhan: Güzin kızım,ben isterim ki böyle değerli büyüklerimizin arzularını emir sayıp,hemen yerine getireyim.

    Fehiman: Biz küçüklerin arzularını,heveslerini tatminden vakit ayırabilirseniz eğer.

    Güzin: Anlamıyorum baba,neden bu kadar değer veriyorsunuz büyüklere? Onlar da günahlarıyla, kusurlarıyla insan

    Orhan Doğru,fakat şu fark var ki kızım;büyüklerin yeni nesil üzerinde çok emekleri var. İyi insanlar bu emekleri göz ardı edebilir mi?

    Fehiman:Hele Zeki Amca gibilerinin. O,hayatının her safhasında ‘Hakk’ın sözü’ üstünlüğünü ön plana alıp çalışmış biri. Ak sakallarına rağmen kimseden bir beklentisi olmadan,aynı tavırla yaşamaya gayret ediyor.

    Orhan: Hiç kızım böylesi insanlara vefa gösterilmez mi? Bu bizim borcumuz. Ricalarını, arzularını minnetle lütuf sayın.

    Fehiman:Evet,büyüklerimiz nasıl faydamız için,Allah’tan başka kimseden karşılık beklemeden çalışıp bizi aydınlattılarsa,biz de onların basit işlerini yapmayı vazife bilmeliyiz.

    Güzin:Emredin babacığım,ne arzu edersiniz?

    Fehiman:Evet ben de hazırım. Çay,kahve?

    Orhan:Bir kahve,sade olsun.



    (FON)

    Zişan: Vildan,Hasibe Yengeyi ziyarete birlikte gidelim. Ne zaman müsaitsin?

    Vildan:Ayy istemem Zişan Abla. Sen kendin git.

    Zişan:Niye Vildan? Aranızda bir şey mi geçti?

    Vildan:Yok canım ne geçecek. Gitmek istemiyorum. Evi barkı pislik içinde,ne gideceğim

    Zişan:İyi ya Vildan,ben de onun için gidelim diyorum.Biraz temizler, toparlarız etrafı.

    Vildan: Ay giremem ben o pisliğin içine.

    Zişan:Vildan yaptığının farkında mısın? Hasibe Yenge İlknur’un doğumunda gelin gibi döndü etrafında. Sen ev taşırken de gelip o inşaat pisliğini az temizlemedi.

    Vildan: Tamam,doğru da Zişan Abla,ben şimdi çocuklarla o eve nasıl gideyim? İnsan biraz temiz olmalı. Oturacak yer bulamıyoruz.

    Zişan:Üç-beş sene evveline kadar O da işini de yapıyordu tertemiz misafirini de ağırlıyordu.

    Vildan:Yaa iyi kadın Vallahi,neme lazım. Çocukların canı sıkılınca kalkar giderdim,orada bir güzel oynarlardı.

    Zişan Sen çocuklusun,evde yapamazsın diye her gidişinde zor yemekler yapardı ki seni memnun etsin.

    Vildan:Hiç hatırlatma Zişan Abla,canım istedi birden. O ne nefis içli köfteler,sarmalar yapardı

    Zişan:Şefkatli bir hanım. İnşallah Allah’tan karşılığını alır.

    Vildan:Biz de iyiliklerinin altında kalmazdık Zişan Abla.








  2. Asel
    Bayan Üye





    Zişan: Ne yapıyordun Vildan? Benim bildiğim,gider hanım hanımcık oturur,ağırlanıp gelirdik Evini çocuk parkı yapmamızda cabası

    Vildan:Nihat bir defasında helvayı fazlaca almıştıGiderken onlara götürmüştüm bir kısmını

    Zişan:Allah senin hayrını versin Vildan Yenge de enişte de şeker hastası

    Vildan:Olsun,evde bozulmasın dedim Hem ben öyle iyiliklerin altında kalmak istemem

    Zişan: Ya Vildan sen bir tanesin İyiliklerin altında kalmak ne demek,üstüne çıkar altında ezersin

    Vildan:Yine başladın Zişan Abla

    Zişan: Ben böyle başlarım ya, sen de hep bitirirsin ne hikmetse

    Vildan: Zişan Abla anlaşılan kurtuluş yok Sen beni yengeye zorla götüreceksin

    Zişan: Gerekirse evet İyi günde dostlaşıp,kötü günde kaybolmak yasak Hem öyle çocuklarını getirip, yengeyi yatakta iyice üzmek yok

    Vildan:Ay çocuklarım niye üzsün yengeyi? Çok terbiyeliler

    Zişan: Bir şey demedim Vildan ama çocuktur,ses yapar,bir şey isterse kadıncağız rahatsız olur

    Vildan:Ne varmış canım Gülü seven dikenine katlanır

    Zişan:Vildan,Vildan,ne sen gülsün ne de çocuklarının dikene benzer tarafları var

    Vildan: (Çıkışır) Ne kusurumuzu gördün Zişan Abla?

    Zişan:Kusurunu söylemeye hele bir yelteneyim Haddimi bilirim Vildan Maazallah iki taraflı keskin kılıçsın

    Vildan:Zişan Abla gücün bana yetiyor Hadi söyle,ne zaman, nasıl geleceğim?

    Zişan:Çok basit Vildan Bir sabah erken uyanacaksın,çocukların okuldayken gidip etrafı toparlayıp geleceğiz

    Vildan:Ayy nasıl uyanacağım? Öğlenden sonra olmaz mı? Çocuklara Fehiman bakar

    Zişan:Fehiman “yok” demez ama onun işi çok Hem kendi işlerini kendin halletmeyi öğren artık Hangi gün gidiyoruz?

    Vildan:Bilmem,Cuma iyi mi? Hiç olmazsa oradan çıkınca o yorgunlukla,uykusuzlukla eve dönüp yemek falan hazırlamam,kayınvalideme giderim



    (FON)

    Vildan: Aman canım yeter O kadar derine dalma Zişan Abla

    Zişan: Dolaplar leke olmuş Onları alayım dedim bir bezle

    Vildan:Boş ver canım

    Zişan:Gözün görüp gücün yetmemesi kötü şey Vildan Sileyim de yenge mutfağa girdiğinde temiz görüp rahat etsin

    Vildan:İyidir iyidir Üstten bir kabasını alınca yeter Hadi çıkalım

    Zişan:Vildan,Hasibe Yenge bize yemek ikram ederken en incesini hazırlıyordu ama “Şu malzeme yemeği daha lezzetli yapar,şu saatte daha zevkli yenilir” diye bizi memnun etmeye çalışırdı hep

    Vildan:Ay yemez olaydım Zişan Abla Ne çok başıma kaktın

    Zişan:Yediklerin afiyet oldu Vildan Neyse çok önemli de değil zaten Böyle vefasız davranmana üzülüyorum Kaç zamandır sabırla hatanı fark etmeni bekliyorum

    Vildan:Çok sıkıldım ama

    Zişan:Herkes sıkılabilir Ama yiğitlik kaçmakta değil,gereken yerde gerektiği gibi davranmaya çalışmakta Bak,vefakarca davranabileceğin bir imkan Atalarımız “Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı var” demişler

    Vildan:Ay hangi bir kahve içirene karşılık vereyim?

    Zişan:Herkes karşılık beklemez zaten Arada bir böyle sevap işleme ortamları olur O zaman da,insanlar sana nasıl iyilik yapıyorlarsa sen de onlara yap Hem Vildan herkesin sana iyilik yapmasını bekliyorsun

    Vildan:Zişan Abla artık kimseden beklemeyeceğim

    Zişan:Ya ya şimdi buradan kayınvalidene gidip; “Anne senin dolmanı özlemiş çocuklar” diyeceksin değil mi?

    Vildan:Ne olmuş canım,babaanneleri,yapsın Bize yapmayıp kime yapacak?



    (FON)

    Fehiman:Anneciğim,bu Hatice Ablaya ne oldu anlamıyorum Ne telefon açıyor,ne uğruyor

    Zişan:İşi gücü var artık,arkadaşları çoğaldı

    Fehiman:Olur mu anne? Bize sık sık gelir,gelmediği gün telefon açar, “Canım sıkılıyor” derdi Geçen yolda karşılaştık Senin hastalandığını söyledim,duymadı bile Bir telefon açabilirdi Halbuki bir önceki karşılaşmamızda “Nerelerdesin?” diye sitem etmişti

    Zişan:Kızım işi vardır,müsait olmamıştır

    Fehiman:Ben özledim anne,hem merak ediyorum

    Zişan:Telefon aç bir görüş

    Fehiman:Evet ben de öyle düşünüyordum (TUŞ SESLERİ) AlooSelamun aleyküm Nasılsın Hatice Abla?Nereye kaybolduğunu merak ettimEvet,orada olduğunu biliyorum da bizde niye hiç yoksun?Yani bir mazeretin de yokTelefon bile açmıyorsunVefasız mısın? Nasıl söylersin Hatice Abla?Ayy neyse çok şaşırdım,tamam yemeğine bakGüle güle

    Zişan:Kızım ne çabuk bozuluyorsun,alış bunlara

    Fehiman:Annee bir de diyor ki; “Ben vefasızım”

    Zişan:Ooo o zaman hiç üzülme kızım

    Fehiman:Niye anne?

    Zişan: Niye olacak kızım,ağzıyla itiraf ediyor Vefasız olmasa hiç “Ben vefasızım” der mi?

    Fehiman: Doğru söylüyorsun anne “Ben vefasız” desem “Hayır,değilim”diye karşı çıkardı, değil mi?

    Zişan: TabiiKızım üzülme,kendine ders çıkar,vefakar davranTanıdığın insanların senin üzerinde hakları olduğunu unutma

    Fehiman:Hele iyilerin

    Zişan:Evet,Allah bizi bizden iyilerle haşır neşir etsin inşallah Bize de onların iyiliklerini anlayacak feraset versin de vefakar davranabilelim




+ Yorum Gönder