+ Yorum Gönder
Masal ve Hikaye ve Türk Masalları Forumunda İyilik Küçük Değildir Masalı Konusunu Okuyorsunuz..
  1. Uğur Baki
    Devamlı Üye

    İyilik Küçük Değildir Masalı








    İyilik Küçük Değildir

    O gün günlerden Şükran Perşembe'siydi, yani görev
    günümüzdü. Bu haftalık
    geleneği iki küçük kızımla birlikte geçen yıl
    başlattık. Perşembe günleri
    bizim dışarıya çıkıp, dünyaya olumlu bir katkıda
    bulunma günümüz oldu. O çok
    özel Perşembe günü tam olarak ne yapacağımıza karar
    vermemiştik, ama
    kendiliğinden bir şey nasılsa çıkardı.

    Houston'ın işlek caddelerinden birinde arabamızla yol
    alır ve o hafta ne tür
    bir iyilik yapacağımıza Tanrı'dan bize yol göstermesi
    için dua ederken, öğle
    vakti oldu ve iki küçük kızımın karınları acıktı.
    "McDonald's, McDonald's,
    McDonald's" diye tempo tutmaya başlamışlardı bile.
    Hemen yumuşadım ve en
    yakın McDonald's'ı aramaya başladım. O sırada
    geçtiğimiz her kavşakta bir
    dilencinin durduğunu fark ettim ve aklıma harika bir
    fikir geldi. Eğer iki
    kızımın karınları acıktıysa, bu dilencilerin de
    karınları acıkmış olmalıydı.
    Mükemmel! Yapacağımız iyilik işte kendiliğinden ortaya
    çıkmıştı. Bütün o
    dilencilere öğle yemeği ısmarlayacaktık.

    Bir McDonald's bulup kızlarıma iki tane Happy Meal
    aldıktan sonra, 15 tane
    daha mönü yemek ısmarladım ve yemekleri dağıtmak üzere
    harekete geçtik. Çok
    yorucu oldu elbette. Dilenciyi kenara çekiyor, bir
    miktar para verdikten
    sonra, ona "Ah Bu da öğle yemeğiniz." Diyorduk.
    Sonra da arabamızı
    gazlayıp, bir sonraki kavşakta duran dilenciye
    yaklaşıyorduk.

    Çok iyi bir yöntem bulmuştuk. Kendimizi tanıtmak, ne
    yaptığımızı açıklamak
    için yeterince zaman bırakmıyorduk. Üstelik, onların
    da bize karşılık olarak
    bir şey söyleyebilmesine olanak yoktu. Kendilerine
    iyilik yapan kişiyi
    tanımıyorlardı ve dikiz aynasından arkamızda olanları
    izlemek çok
    keyifliydi: Elinde öğle yemeğini şaşkınlık ve
    mutlulukla tutan ve arkamızdan
    bize bakan biri. Çok keyifliydi!

    Yolun sonuna gelmiştik ve son kavşakta dilenen ufak
    tefek bir kadın vardı.
    Önce biraz para verdikten sonra yemeğini verdik ve eve
    dönmek üzere orada
    bir U dönüşü yaptık. Fakat, maalesef aynı kavşaktaki
    kırmızı ışığa
    yakalandık. Kadın oradaydı ve ben çok utanmıştım. Ne
    yapacağımı
    bilemiyordum. Onun bize bir şeyler söylemek zorunda
    kalmasına istemiyordum.

    Arabamıza doğru ilerledi, bu nedenle arabanın camını
    açmak zorunda kaldım.
    "Bana daha önce hiç kimse böyle bir şey yapmadı."
    Dedi, yüzünde mutlu bir
    ifadeyle. Ben de yanıt olarak, "İlk olduğumuza çok
    sevindim." Dedim. Kendimi
    rahatsız hissettiğim için, bir şeyler daha söylemek
    gereğini duydum,
    "Yemeğinizi ne zaman yiyeceksiniz?"

    Kocaman açılmış, yorgun gözleriyle bana baktı ve "Ah
    canım, bu yemeği
    yemeyeceğim." Dedi. Şaşırmıştım, ama ben bir şeyler
    söylemeye vakit
    bulamadan o sözlerini sürdürdü. "Biliyor musun, evde
    küçük bir kızım var.
    McDonald'a bayılıyor, ama hiç param olmadığı için ona
    oradan hiç yemek
    alamıyorum. Ama bu gece McDonald's yiyecek!"

    Çocuklarımın gözlerimde biriken yaşları fark edip
    etmediklerini bilmiyorum.
    Pek çok kez yaptığımız iyiliklerin çok küçük olup
    olmadığını, birilerinin
    yaşamlarında bir şeyleri değiştirip
    değiştirmediklerini sorgulamıştım. Ama o
    anda Rahibe Teresa'nın şu sözlerini anımsadım: "Büyük
    şeyler yapamayabiliriz
    - ama küçük de olsa büyük bir sevgiyle pek çok şey
    yapabiliriz."

    .Donna Wick.







  2. Ezlem
    Üye





    Hayatta her insan yaptığı güzellikler ile hatırlanır ve sevilir. Hayatta iyilikler karşılıksız yapılan davranışlardır. İyiliklerin bir ölçüsü olamaz. Her iyilik önemlidir.




+ Yorum Gönder


iyilik yapan çoban masalı