+ Yorum Gönder
Savunma Birimleri ve Türk Silahlı Kuvvetleri Forumunda Son Canakkale Gazisi Anlatiyor.. Konusunu Okuyorsunuz..
  1. DR.MATRİX
    Devamlı Üye

    Son Canakkale Gazisi Anlatiyor..








    Son Çanakkale Gazisi Anlatıyor

    Balıkesirde son gömdüğümüz Çanakkale gazisi



    İvrindi'nin Mallıca köyünden 104 yaşında Azman Dede idi. Gençliğinde iki metreyi aşkın boyu, dev görünümüyle insan azmanı
    sayılırmış herkes ona azman demeye başlamış, soyadı kanunu çıkınca da Azman
    soyadını almıştı.
    Esas ismi adeta unutulmuştu.
    Yıllar önce bir yerel araştırma sırasında Mallıca köyü
    kahvesinde kendisiyle görüştüm.
    Kulakları ağır işitiyordu. Köylülerden biri yardımcı oldu. Benim sorduklarımı kulağına bağıra bağıra söyledi.
    Onun sesine alışkın olduğundan anladı. Sorduklarımı cevapladı.
    Söz Çanakkale`ye geldiğinde o koca ihtiyar sarsıla sarsıla, hıçkırıklar
    içinde ağlamaya başladı. Kendi zor duyduğu için kan çanağına dönen
    gözleriyle bize de duyurmak için bağıra bağıra anlatmaya başladı: -"Bir
    hücum sırasında bölük erimişti. Yüzbaşı telefonla takviye istedi. Gece yarısı siperleri takviye için istediğimiz askerler geldi. Hepsi
    askere alınmış gencecik insanlardı. Ama içlerinde daha çocuk denecek yaşta
    üç-dört asker vardı ki hemen dikkatimizi çekti. Bölüğü düzene soktum.Yüzbaşı gelenlerle tek tek ilgileniyor, karanlıkta el yordamıyla
    üstlerini başlarını düzeltiyor, sabah yapılacak olan süngü hücumuna hazırlıyordu.
    Sıra o çocuklara geldiğinde, o cıvıl cıvıl şarkı söylerek gelen çocuklar birden çakı gibi oldular. Yüzbaşı sordu;
    > "Yavrum siz kimsiniz?", içlerinden biri;
    > "Galatasaray Mektebi Sultanisi talebeleriyiz Vatan için ölmeye
    geldik!.." diye cevap verdi.
    Gönlüm akıverdi o çocuklara. Bu savaş için çok küçüktüler. Daha süngü tutmasını bile bilmiyorlardı. Onlarla ilgilendim. "Mermi böyle
    basılır. Tüfek şöyle tutulur. Süngü böyle takılır. Düşmana şöyle
    saldırılır!.." diye.
    > Ortalık hafif aydınlanır gibi olunca hep yaptıkları gibi düşman gemileri gelip siperlerimizi bombalamaya başladılar. Yer gök top
    sesleriyle inliyordu.Her mermi düştüğünde minare gibi alevler yükseliyor
    birgün önce ölenlerin kol, bacak, el, ayak gibi parçaları havaya kalkan toprakla siperlere düşüyordu. Mermiler üzerimizden ıslık çalarak
    geçiyordu. Siperler toz duman içinde kalmıştı. Bir ara yüzbaşı "Azman yandık!.." diye siperin köşesini işaret etti. O şarkı söyleyerek sipere gelen, sanki çiçek toplarmış gibi neşeli olan o çocuklar siperin bir köşesinde sanki bir yumak gibi birbirine sarılmış tir tir titriyorlardı. Çocuklar harbin gerçeği ile ilk defa karşılaşıyorlardı. Ürkmüşlerdi. Yüzbaşı yandık demekte haklıydı. Muharebede bir ürküntü panik meydana getirebilirdi Tam onlara doğru yaklaşırken içlerinden biri avaz avaz bir marş söylemeye başladı!..

    Annem beni yetiþtirdi bu yerlere yolladı
    Al sancağı teslim etti Allah'a ısmarladı
    Boş oturma çalış dedi hizmet eyle vatana
    Sütüm sana helal olmaz saldırmazsan düşmana.

    Baktım hemen biraz sonra ona bir arkadaşı daha katıldı. Biraz sonra biri daha Marş bitiyor yeniden başlıyorlar. Bitiyor bir daha
    söylüyorlar. Avaz avaz!.. Gözleri çakmak çakmak Hücum anı geldiğinde hepsi süngü takmış, tüfeklerine sımskı sarılmış, gözleri yuvalarından fırlamış dişler kenetlenmiş bekliyorlardı O an geldi. Birden
    yüzbaşı "Hücum!.."diye bağırdı bütün bölük, bütün alay cephenin her yerinden fırladık. işte tam o anda, tam o anda, o çocuklar kurulmuş gibi siperlerden fırlayıverdiler. işte o an. Tam o an bir makinalı yavruları biçiverdi. Hepsi sipere geri düþtüler. Kucaðýma dökülüverdiler. Onlarýn o gül gibi yüzleri
    gözümün önünden gitmiyor. Hiç gitmiyor!..
    işte ben ona ağlıyorum, o çocuklara ağlıyorum!..
    "Azman dede ağlıyordu. Ben ağlıyordum. Kahvede kim varsa ağlıyordu. Kahveci gözyaşları içinde bize çay getirdi. Eğildi;"Azman dede hep ağlar bize niye ağladığını hiç söylemezdi. Bizde ilk defa niye ağladığını öğrenmiş olduk dedi…..

    C. Bayar Üniversitesi Öğrenci Konseyi'nin hazırladığı Çanakkale adlı kitapçıktan.








  2. HAYAT
    Devamlı Üye





    Çanakkale Ve Atatürk

    ne zorluklarla kazandık biz bu savaşı
    başta atatürk arkasında türk ordusu
    bir parça ekmek bulamadı,
    bir damlasu alınamaı,
    ama onlar çok kararlıydı,
    inaçlıydık
    yılmadan, durmadan çalıştık
    atatürk yılmadı inandı
    düşmandan korkulmadı
    azimliydi atatürk,kararlıydı
    ve sonunda türk milleti başardı





+ Yorum Gönder