+ Yorum Gönder
Bölge bölge Türkiye ve Türkiye Rehberi Forumunda Karabükün Bütün İlçeleri Hakkında Gerekli Bilgiler Konusunu Okuyorsunuz..
  1. Asel
    Bayan Üye

    Karabükün Bütün İlçeleri Hakkında Gerekli Bilgiler








    Karabükün Bütün İlçeleri Hakkında Gerekli Bilgiler


    karab-k1.jpg


    Karabükün Bütün Tüm İlçelerini İstatistiklerini Tanıyalım Öğrenelim:

    Karabük, Karabük ilinin merkez ilçesidir. 2000 yılı nüfus sayımına göre nüfusu 104.000′dir. Karabük merkez olmasına rağmen, Safranbolu ilçesi tarihsel evleri sebebiyle ismini daha çok duyurmuştur. Bunun yanında Türkiye’nin ilk demir çelik fabrikasının bulunduğu Karabük merkezinde, bu fabrika sayesinde geniş bir iş sahası oluşturularak Karabük’ün gelişimi sağlanmıştır. Karabük, kurulan demir çelik fabrikası ve yan sanayilerle hızla gelişmiş ve büyük bir kalkınma örneği yaratmıştır. Ayrıca il genelinde tekstil sanayi özellikle hazır giyim sektöründe gelişmiştir.
    Karabük, adını üzerinde yaşadığı coğrafi ortamdan almıştır. “Kara” ve “Bük” sözcükleri, kara çalılık yer anlamında, Karabük adının oluşumuna kaynaklık yapmıştır.] Bu topraklarda yaşayan Türkmen toplulukları, Karabük cemaati adını bu biçimde almışlardır. Türkiye’de 14 yer ve mevki adının bugün Karabük şeklinde geçmesi,cemaatlerin bu topraklardan diğer yerlere göç ettiği görüşünü kuvvetlendirmektedir.

    Karabükün İlçeleri
    Karabük merkez belde ve köyleri
    Karabükün İlçeleri
    İl: Karabük
    İlçe Merkezi: Karabük
    Beldeler:
    Köyler:
    Acıöz • Akören • Arıcak • Aşağıkızılcaören • Başköy • Belen • Bolkuş • Bulak • Burunsuz • Bürnük • Cemaller • Cumayanı • Çerçiler • Çukurca • Davutlar • Demirciler • Düzçam • Gölören • Güneşli • Kadıköy • Kahyalar • Kamışköy • Kapaklı • Kapullu • Karaağaç • Karaşar • Kayacık • Kayı • Kılavuzlar • Mehterler • Ortaca • Ödemiş • Saitler • Salmanlar • Sipahiler • Şenler • Tandır • Üçbaş • Yeşilköy • Yeşiltepe • Yukarıkızılcaören • Zopran.

    Eflani, Karabük

    Karabükün İlçeleri Eflani, Türkiye Karabükün İlçeleri

    Eflani’den bir manzara. Karabükün İlçeleri

    Karabük Siyasi Haritası Harita Karabükün İlçeleri

    Türkiye’de bulunduğu yer Bilgiler Şehir nüfusu 3.897[1][2] (2000) İlçe nüfusu 12.270[1][2] (2000) Yüzölçümü 536[2] km² Nüfus yoğunluğu 22,89/km² Rakım 930 metre Koordinatlar 41°25′K 32°57′D Alan kodu 0370 İl plaka kodu 78 Yönetim İl Karabük Kaymakam Erol Tanrıkulu Belediye başkanı İbrahim Ertuğrul Yerel yönetim site http://www.eflani.bel.tr/ İlçe kaymakamlık site http://www.eflani.gov.tr/ Eflani, Karabük’ün bir ilçesidir. Merkezinde ve çevre köylerinde kaya mezarları, tarihi su yolları, türbeler ve camiler bulunmaktadır.
    İlçede mermer ocakları vardır, çıkartılan mermerlerin büyük bir bölümü ihraç edilmektedir. Her yıl Hindi Festivali ve Ulu Yayla Şenlikleri yapılmaktadır.
    Eflani’nin bilinen tarihi, Bitinyalılar tarafından buraya bir savunma kalesi kurması ile başlar. 1084′de Kara Tigin Bey tarafından ele geçirilen bölge, bir süre sonra Bizans hakimiyetine girmiş ve 1213′de tekrar Türk hakimiyetine geçmiştir. Kastamonu’nun sancak olmasından sonra Eflani’nin strateji ve askeri önemi azalmıştır.

    Tarihi

    Karabükün İlçeleri Karabükün İlçeleri
    Bostancı Göleti’ne giderken manzara.

    Bitinya Kralı II. Nikomedes saraydaki iktidar kavgalarını önlemek için, Paflagonya bölgesine oğlu Pylaimenes’i özerk kral olarak atamıştır.[3]M.Ö. 1. yüzyılda Roma ile Bitinya arasında savaşlar sürmekte idi, bu sebeple Bitinyalıların burada bir savunma kalesi kurdukları düşünülmektedir.[4] 1084′de Kastamonu ve Sinop bölgelerini hakimiyeti altına alan Kara Tigin Bey (Emir Karatekin), Eflani bölgesine de hakimiyeti altına almıştır.[3] Daha sonra Bizans hakimiyetine geçen bölge 1213 yılında tekrar Türk hakimiyetine geçmiştir. Sultan Mesut bölgedeki karışıklıkları sonlandırması için görevlendirdiği komutanın, karşı safa geçmesi üzerine, bölgeyi Kastamonu bölgesi komutanlarından Şemsettin Yaman Candar’a vermiştir. 1292′de Mahmut’un Kastamonu Kalesi’ni Candar Bey’e teslim etmemesi üzerine, Şemsettin Yaman Candar Eflani’de bulunan kaleye yerleşmiş ve 1309′da Eflani Candaroğulları Beyliği’nin ilk merkezi durumuna gelmiştir. Kastamonu Süleyman Paşa tarafından tekrar alınmış ve beyliğin merkezi Kastamonu’ya taşınmıştır. Kötürüm Beyazıt’ın oğlu 11. Süleyman Bey, I. Murat’ın yardımı ile yönetime gelmiştir ve buna karşılık Eflani kalesi ve çevresini hediye olarak vermiştir. Bölge Amasra’da bulunan Cenevizlilere ve Candaroğulları’na karşı bir savunma noktası oluşturmuştur. Fatih Sultan Mehmet Ceneviz problemini çözmek için 1496′da çıktığı Amasra seferinde, birliklerini Eflani’de toplamıştır.
    Kastamonu’nun sancak olarak Anadolu Beylerbeyliği’ne katılmasıyla, Eflani stratejik ve askeri önemini kaybetmiş ve Pazar olarak anılmaya başlamıştır. Kastamonu Sancak Beyliği’ne bağlanan bölge, tanzimat fermanının ardından kurulan vilayet teşkilatı ile 35 köyüyle Kastamonu Vilayeti’nin Safranbolu ilçesine bağlı bir bucak haline gelmiştir. Cumhuriyetin ilanından önce Kastamonu iline bağlı Safranbolu ilçesine bağlıydır. Cumhuriyet dönemine geçildiğinde, 1927′e kadar Kastamonu ilinin Safranbolu ilçesine bağlı olan Eflani, 1927′de Zonguldak iline bağlanmıştır. 1953′de çıkartılan 6608 sayılı kanun ile ilçe merkezi olan Eflani, 1994′de Karabük’ün il olması ile 54 köyü ve 5 mahallesi ile küçük bir ilçe durumuna gelmiştir. 1 Eylül 1953 tarihinde ilçe merkezinde belediye teşkilatı kurulmuştur.

    Coğrafya ve İklim

    Karabükün İlçeleri Karabükün İlçeleri
    Bostancı Göleti.

    Karabük iline 47 km uzaklıkta olan Eflani, yüksek dağlar ve vadiler arasında yer alır, yüzölçümü 536 km2 ve râkımı 930 metredir.[2] Toplam nüfus 12.270 kişidir ve bunun 3.897′si şehir merkezinde diğerleri ise köylerde yaşamaktadır.[2][1] İlçenin en önemli yükseltisi 1043 metre yüksekliği ile Tepedağ’dır. Eflani 1953 yılında ilçe olmuş, 1995 yılına kadar Zonguldak’a bağlı kalmıştır ve ardından Karabük iline bağlanmıştır.
    Yağışlı bir iklime sahip olan Eflani, zengin bir bitki örtüsü ve orman alanlarına ve mermer yataklarına sahiptir. Çıkartılan mermerlerin önemli bir kısmı ihraç edilmektedir. Ormancılık ve hayvancılık bölge ekonomisinde önemli yere sahiptir. Ortakçılar (Bostancı), Bostancılar ve Esencik (Kulüp Köyü) isimlerinde üç tane göleti bulunmaktadır. Her yıl Aralık ayının 2. haftasında Hindi Festivali yapılmaktadır ve yine her yıl Ulu Yayla Şenlikleri yapılmaktadır.
    Bölgedeki tarihi yapıtlardan; Taşhan, Evliyahanı ve Refikdayıoğulları Oteli ile Tabaklar Köprüsü özelliklerini korumaktadırlar. Gelicek ve Karacapınar köylerindeki bir çok ev koruma altına alınmıştır. Tarihi eserler arasında, kalıntılarına rastlanan su yolları, manastır yıkıntıları, kaya mezarları, tümülüsler ve höyükler ile mağaralar mevcuttur.

    Yönetim

    Tanzimat fermanına kadar Kastamonu Sancak Beyliğine bağlı olan Eflani, fermanın ardından Kastamonu Vilayeti’nin Safranbolu ilçesine bağlı bir bucak haline gelmiştir. 1927 yılıda ise Zonguldak iline bağlanmış, 1953′de çıkartılan 6608 sayılı kanun ile ilçe merkezi olmuş ve 1 Eylül 1953 tarihinde ilçe merkezinde belediye teşkilatı kurulmuştur. 1994′de Karabük’ün il olması sonucunda, 54 köyü ve 5 mahallesi ile küçük bir ilçe durumuna gelmiştir.
    Eflani Kaymakamı, Erol Tanrıkulu’dur.[2] İlçede yalnızca Eflani belediyesi vardır.[2] 2004 yılı seçimlerinde SP’den İbrahim Ertuğrul 775 oy ile, oyların % 42.84′ünü alarak Eflani Belediye Başkanlığına gelmiştir.[1] Seçmen sayısının 2,245 olduğu 2004 yılı seçimlerinde, katılım oranı % 81.69 olmuştur.[1]

    Eğitim

    Eflani’de Eflani İMKB Çok Programlı Lisesi, Eflani Atatürk İlköğretim Okulu, Ş. Alişen Korkut İlköğretim Okulu, Avni Akyol Yatılı İlköğretim Bölge Okulu ve Şehit Yaşar Semerci İlköğretim Okulu olmak üzere 5 okul bulunmaktadır.
    Eflani İMKB Çok Programlı Lisesi 1977′de eğitime açılmıştır ve 2000-2001 yıllarında bünyesine Ticaret Lisesi Muhasebe bölümü ve Kız Meslek Lisesi Giyim Teknolojisi Bölümleri’ni alarak çok programlı liseye dönüşmüştür. Ekim 2005′de İMKB tarafından yaptırılan yeni binaya taşınmış ve adını Eflani İMKB Çok Programlı Lisesi olarak değiştirilmiştir. 2007-2008′de Çocuk Gelişimi bölümü açılmıştır. Okulun yabancı eğitim dili İngilizce’dir. Açık basketbol ve futbol sahası bulunmakta olan okulun kullanım alanı 5.238 m2′dir.
    1993′de kurulan Şehit Yaşar Semerci İlköğretim Okulu, şehir merkezine 10 km uzaklıkta Osmanlar Köyü’nde bulunmaktadır.[5] Avni Akyol Yatılı İlköğretim Bölge Okulu 1992′de,[6] ve Eflani Atatürk İlköğretim Okulu ise 1927′de kurulmuştur,[7]

    1. ^ a b c d Eflani. 2007-11-26 tarihinde erişildi.
    2. ^ a b c d e f Eflani. 2007-11-26 tarihinde erişildi.
    3. ^ a b “Eflani”. Yurt Ansiklopedisi 10: 7733.
    4. ^ “Eflani”. Yurt Ansiklopedisi 10: 7734.
    5. ^ Şehit Yaşar Semerci İlköğretim Okulu. 2007-11-26 tarihinde erişildi.
    6. ^ Avni Akyol Yatılı İlköğretim Bölge Okulu. 2007-11-26 tarihinde erişildi.
    7. ^ Eflani Atatürk İlköğretim Okulu. 2007-11-26 tarihinde erişildi.







  2. Asel
    Bayan Üye





    Eflani belde ve köyleri Karabükün İlçeleri İl: Karabük ● İlçe Merkezi: Eflani
    Beldeler: YOK
    Köyler:
    Abakolu | Acıağaç | Aday | Afşar | Akçakese | Akören | Alaçat | Alpagut | Bağlıca | Bakırcılar | Başiğdir | Bedil | Bostancı | Bostancılar | Çalköy | Çamyurt | Çavuşlu | Çemçi | Çengeller | Çörekli | Çukurgelik | Çukurören | Demirli | Emirler | Esencik | Gelicek | Gökgöz | Göller | Güngören | Günlüce | Hacışaban | Halkevleri | Karacapınar | Karataş | Karlı | Kavak | Kıran | Kocacık | Koltucak | Kutluören | Müftüler | Mülayim | Osmanlar | Ovaçalış | Ovaşeyhler | Paşabey | Pınarözü | Saçak | Saraycık | Seferler | Soğucak | Şenyurt | Ulugeçit | Yağlıca.

    Eskipazar, Karabük

    Eskipazar Karabük’ün bir ilçesidir. Eskipazar’a 3 km uzaklıkta Hadrianapolis antik kenti bulunmaktadır.
    Eskipazar, 1995 yılına kadar Çankırı’ya bağlı bir ilçeydi, ancak 1995 yılında Karabük il olunca ona bağlandı.
    Eskipazar, Gerede-Karabük yolunun hemen dışında bulunmaktadır. Bu yol ise İstanbul ile Batı Karadeniz’in büyük bir bölümünün ulaşımını sağlamaktadır.
    Eskipazar köylerinde genel olarak gelenekler devam ettirilmektedir. Köylerde, köy odalarına rastlanmaktadır. Bu odalarda düğün, nişan ve dini bayramlarda toplanılır.

    Karabükün İlçeleri Eskipazar belde ve köyleri Karabükün İlçeleri İl: Karabük ● İlçe Merkezi: Eskipazar
    Beldeler: YOK
    Köyler:
    Adiller | Arslanlar | Babalar | Başpınar | Bayındır | Belen | Beytarla | Boncuklar | Bölükören | Budaklar | Bulduk | Büyükyayalar | Çandırlar | Çaylı | Çömlekçiler | Deresemail | Deresoplan | Doğancılar | Doğlacık | Gözlü | Hamamlı | Hamzalar | Hanköy | Hasanlar | Haslı | İmanlar | İnceboğaz | Kabaarmut | Kapaklı | Kapıcılar | Karahasanlar | Karaören | Köyceğiz | Kulat | Kuzören | Ortaköy | Ovaköy | Ozanköy | Sadeyaka | Sallar | Sofular | Söbüçimen | Şevkiler | Tamışlar | Topçalı | Yazıboyu | Yazıkavak | Yeşiller | Yürecik.
    Ovacık, Karabük

    Ovacık, Karabük iline bağlı bir ilçe
    1959′da ilçe olan Ovacık 1995 tarihine kadar Çankırı’ya bağlıydı. 1995 yılında Karabük il olunca Ovacık ilçesi de Karabük iline bağlı bir ilçe haline geldi.
    Karabük il merkezine 47 km uzaklıkta bulunan ilçenin 2007 yılı adrese dayalı nüfus sayımına göre merkez nüfusu 819, toplam nüfusu ise 3.407′dir. 393 km² yüzölçümüne sahip olan ve deniz seviyesinden 1140 m yüksekte yer alan Ovacık ilçesinin 1 mahallesi ve 42 köyü bulunmaktadır. Halkın en önemli geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır.

    Karabükün İlçeleri Karabükün İlçeleri

    Ovacık belde ve köyleri İl: Karabük ● İlçe Merkezi: Ovacık
    Beldeler: YOK
    Köyler:
    Abdullar | Ahmetler | Alınca | Ambarözü | Avlağıkaya | Başboyunduruk | Belen | Beydili | Beydini | Boduroğlu | Boyalı | Bölükören | Çatak | Çukurköy | Doğanlar | Dökecek | Dudaş | Ekincik | Erkeç | Ganibeyler | Gökçedüz | Gümelik | Güneysaz | Hatipoğlu | İmanlar | Kavaklar | Kışlaköy | Koltuk | Küçüksu | Pelitçik | Pürçükören | Sarılar | Sofuoğlu | Soğanlı | Sülük | Şamlar | Taşoğlu | Yakaköy | Yaylacılar | Yeniören | Yığınot | Yürekören.

    Safranbolu, Karabük

    Karabükün İlçeleri

    Karabükün İlçeleri Safranbolu, Türkiye Karabükün İlçeleri

    Eski şehirde geleneksel Safranbolu evleri Karabükün İlçeleri

    Karabük Siyasi Haritası Harita Karabükün İlçeleri

    Türkiye’de bulunduğu yer Bilgiler Şehir nüfusu 38.334[1] (2007) İlçe nüfusu 49.821[1] (2007) Yüzölçümü 1013[2] km² Nüfus yoğunluğu 46,65/km² Rakım 500 metre Koordinatlar 41°15′K 32°41′D Posta kodu 78600 Alan kodu 0370 İl plaka kodu 78 Yönetim İl Karabük Kaymakam İzzettin Küçük Belediye başkanı Nihat Cebeci Yerel yönetim site http://www.safranbolu-bld.gov.tr İlçe kaymakamlık site http://www.safranbolu.gov.tr Safranbolu, Karabük ilinin en büyük ve gelişmiş ilçesidir. Konumu yaklaşık olarak Ankara’nın 200 km kuzeyinde ve Karadeniz’in 100 km güneyindedir. Karabük ilçe merkezinin de 9 km kuzeyinde bulunmaktadır. Safranbolu şehir merkezi ile karabük il merkezi bitişiktir.
    Ev örneklerine, Beypazarı, Göynük, Odunpazarı gibi Türkiye’nin bir çok yerinde rastlanan Klasik Osmanlı kent mimarisini yansıtan tarihî evleri ile ünlü olan şehir, bu özelliği sayesinde 17 Aralık 1994 tarihinden beri Türkiye’de Dünya Miras Listesi’nde yer alan 9 kültürel varlıkdan biridir ve turistik ilgi çekmektedir.[3] Safranbolu ismini, bölgede yetişen ve nadir bir bitki olan safrandan alır.
    Safranbolu coğrafi konumu nedeniyle tarih boyunca idari ve ticari bir merkez olmuştur. 2007 adrese dayalı nüfus sayımına göre nüfusu 49.821′dir.
    Tarihte Paflagonya olarak adlandırılan bölgede bulunur ve birçok medeniyete ev sahipliği yapmıştır. Türkler tarafından kesin olarak alınışı 1196 yılındadır. Osmanlı zamanında 17. yüzyılda İstanbul-Sinop yolu üzerinde olması nedeniyle tarihteki en önemli dönemini yaşamıştır.
    2002′de kurulan Zonguldak Karaelmas Üniversitesi’ne bağlı Fethi Toker Güzel Sanatlar ve Tasarım Fakültesi ve Safranbolu Meslek Yüksek Okulu bulunmaktadır. Şu anda ise bu fakülteler Karabük Üniversitesine bağlıdır.

    Tarih

    Karabükün İlçeleri Karabükün İlçeleri
    Safranbolu’da tarihî bir çeşme

    Şehir eski çağlarda Homeros’un İlyada destanında geçen Paflagonya bölgesinde yer almaktadır ve bilinen tarihi M.Ö. 3000 yıllarına kadar gider. M.Ö. 3000 ve 4000 tarihli tümülüsler, Safranbolu’nun insan yerleşimi açısından uzun bir tarihî olduğunu göstermektedir. Şehir Flaviopolis, Theodoropolis, Hadrianopolis, Germia ve Dadibra (Dadybra) gibi antik kasabalarla yorumlanmıştır. Bölgedeki bilinen ilk medeniyetler Hititlerin komşuları olan Gaspalar ve Zalpalardır.[4] Bölgede sırası ile Hititler, Frigler, dolaylı yoldan Lidyalılar, Persler, Helenistik Krallıklar (Pondlar), Romalılar (Bizans), Selçuklular, Çobanoğulları, Candaroğulları ve Osmanlılar egemenlik kurmuşlardır.
    Şehir Selçuklular tarafından fethedildiğinde adı Dadibra idi. Safranbolu, Selçuklu Sultanı II. Kılıç Arslan’ın oğlu Muhiddin Mesut Şah tarafından 1196 tarihinde Türklerin eline geçmiştir. Muhiddin Mesut Şah, Yunanlı-Bizanslı nüfusa savaşmadan teslim olmaları durumunda hayatlarını koruyacağına söz vermiş fakat kayıtlara göre şehir savaşla ele geçirilmiştir. Hristiyanlara ne olduğu hakkında bir bilgi yoktur. 1213-1280 tarihleri arasında Çobanoğulları, 1326-1354 tarihleri arasında Candaroğulları ve 1423 yılından sonra da Osmanlı Devleti’nin elinde bulunmuştur. Şu anki Kıranköy bölgesinde, Yunanlı topluluk bulunmaktaydı. Burası daha sonra merkez Yunan mahallesi olmuş ve 1923′deki nüfus değişimi bu bölgede gerçekleşmiştir.[4]
    Selçukluların idaresinde şehrin adı Zalifre olmuştur ve Sinop – Kastamonu – Safranbolu – Gerede – Söğüt uç bölgesi durumuna gelmiştir. Sonraki yıllarda şehir Türkmenler ve Bizanslılar arasında birkaç defa el değiştirmiştir. 1213 ile 1280 yılları arasında kasabayı, Anadolu Selçuklu Devleti’nin uç beyliği durumundaki Kastamonu ve Sinop bölgesine yerleşmiş olan Çobanoğulları Beyliği yönetmiştir. Daha sonra Çobanoğuları Moğol İlhanlılar’a vergi vermeye başlamıştır.[5]
    1326′da Candaroğulu Süleyman Paşa şehri ele geçirmiştir. 1332′de Kastamonu’ya gitmekte olan İbn Battuta ve Kastamonu paşasının oğlu vali Ali Bey ile görüşmüştür. İbn Battuta’ya göre geldiğinde, Hanefi ögretisini öğretmekte olan bir medrese bulunmaktaydı. Candaroğulları dönemiyle bölgede İslami mimari hareketlenmiştir, bu dönemde Gazi Süleyman Paşa Camii kullanılmaktaydı. Ayrıca eski bir Bizans kilisesi, iki hamam ve çeşitli çeşmeler bulunmaktaydı. Diğer benzer bir İslami yapılanma ancak 17. yüzyılda olacaktır.[5]
    Karabükün İlçeleri Karabükün İlçeleri
    Geleneksel Safranbolu evi

    Safranbolu 14. yüzyılın ortalarında ilk defa Osmanlı kontrolüne geçmiştir ve bu tarihten 1416′da tamamen fethedilene kadar Osmanlı Devleti ile Candaroğulları arasında bir sınır bölgesi olmuştur. Bölgeye Osmanlılar Yörükan-i Taraklı olarak bilinen çok sayıda Türkmen göçebeyi yerleştirmeye çalışmıştır ve şehrin ismi bu dönemden sonra Taraklı Borglu veya kısaca Borglu ve Borlu olarak adlandırılmıştır. 18. yüzyılın ortalarında Zağfiran Borlu kullanılmaya başlanmıştır ve daha sonra 19. yüzyılın ortasında kısa bir süre için Zağfiran Benderli kullanılmıştır fakat 19. yüzyılın son çeyreğinde Zağfiran Bolu olarak değişmiştir.[5][6] En son olarak ise Zafranbolu ve daha sonra Safranbolu şekline dönüşmüştür.[6]
    Osmanlı Devleti zamanında özellikle 17. yüzyılda İstanbul-Sinop kervan yolu üzerinde konaklama merkezi olmasıyla kültürel ve ekonomik olarak en yüksek düzeyine ulaşmıştır. Aynı devirde Osmanlı sarayı ve devlet adamları şehre önemli eserler katmıştır.
    18. yüzyıldan başlayarak, III. Selim ve II. Mahmud dönemlerinde de devam eden ve 1850′den sonra artan İstanbul’a olan belgelenmiş göç ile Safranbolulular sarayda etkili olmaya başlamışlardır. Göçmenlerin çoğunluğu fırıncılık veya denizcilik yapmaktaydılar. Xavier de Planhol’a göre 1860′dan başlayarak Safranbolulular İstanbul’da fırıncılık konusunda tekel kurmuşlardı ve fırınlarda çalışan yaklaşık her beş kişiden üçü Safranbolu bölgesinden gelmekteydi. Büyük ihtimalle mevki sahibi ve tanınmış kişiler Safranbolu’dan akrabalarını, arkadaşlarını veya müşterilerini İstanbul’a getirmekteydiler. Planhol’a göre Safranbolu’dan İstanbul’a gelen Yunanlıların büyük çoğunluğu denizcilik yapmaktaydılar.[7]
    1939′da işletmeye alınan Karabük Demir Çelik Fabrikası ile Karabük ilgi merkezi durumuna gelmiştir ve Safranbolu 1950′lerde Anadolu’da gerçekleşen modern şehirleşmeden fazla etkilenmemiştir. Bu nedenle mimari gelenekleri, özellikle yarı ahşap, üç odalı Pontian Yunan stilinde depreme dayanıklı evleri korunmuştur.[4] UNESCO tarafından 17 Aralık 1994 tarihinde Dünya Miras Listesi’ne alınarak “Dünya Kenti” unvanını almıştır. Dünya Miras Şehirleri Organizasyonu’nun (OWHC) aktif üyesi olan Safranbolu’da 2000 yılında OWHC yönetim kurulu toplantısı düzenlenmiştir.
    Karabükün İlçeleri Karabükün İlçeleri
    Asmazlar konağı içindeki havuzlu oda.

    Coğrafya ve iklim

    Karabükün İlçeleri Karabükün İlçeleri
    Şehrin genel coğrafyası tepelik bölgelerden oluşur.

    Karabükün İlçeleri Karabükün İlçeleri
    Safranbolu’da bulunan tümülüslerden bir tanesi.




  3. Asel
    Bayan Üye
    Batı Karadeniz Bölgesi’nde yer alan Safranbolu, il merkezinden 8 km ve denizden 65 km içerdedir. İlçe, Karabük (merkez, Ovacık ve Eflani), Bartın (Ulus) ve Kastamonu (Araç) illeri ile çevrilidir.
    Büyük bölümü ormanlık olan ve yüzölçümü 1.013 km2 olan şehir coğrafi açıdan engebeli bir bölgededir. Şehrin en alçak noktasının rakımı 300 metre iken en yüksek noktası 1.750 metre ile Sarı Çiçek Tepesidir. Şehir merkezinde ise en alçak nokta 400 metre ve en yüksek nokta 600 metre civarında olup ortalama yükselti 500 metredır.
    İlçeden geçen önemli akarsulardan Araç Çayı, Soğanlı Çayı ve Ovacuma Deresi’nin yanında su miktarı az olan ve büyük kanyonlar oluşturan çok sayıda küçük derecik bulunmaktadır. Derin ve uzun kanyonların yanında, büyük mağaralar ve dağ yamaçlarında bulunan mağara ağızlarından çıkan büyük çaplı sular bulunmaktadır. Tokatlı (Gümüş), Akçasu ve Bulak dereleri üç ayrı kanyon oluşturarak şehirden geçip Araç Çayı’na karışırlar. Araç Çayı ise Soğanlı Çayı ile birleşir ve Filyos Çayı’ndan Karadeniz’e ulaşır.
    Safranbolu’da Uluyayla ve Sarıçiçek olmak üzere iki yayla bulunmaktadır. Şehre 50 kilometre uzaklıkta bulunan, 280 hektar ve 7 kilometre uzunluktaki Uluyayla’nın ortasında bir gölet ve içinde yer altı nehri olan bir mağara vardır. Safranbolu’ya 8 kilometre uzaklıkta olan Sarıçiçek yaylasında ise kamp ve dağcılık yapılmaktadır.[8] Ayrıca şehirde kanyonlar ve mağaralar bulunmaktadır. Uzunluğu 2.725 m olan Bulak (Mencilis) Mağarası’nın iki girişi bulunmaktadır ve 350 metrelik kısmı ışıklandırılmıştır. Yatay gelişmiş ve fosil Hızar Mağarası’nın büyük bir girişi vardır. Ağzıkara Mağarası ise sarkıt ve dikitleri ile dikkat çekmektedir.[9]
    Karadeniz ve İç Anadolu iklimleri arasında bulunan Safranbolu’da yazlar sıcak, kışlar soğuk, baharlar ılık ve serin geçer. İlkbahar ve sonbahar oldukça uzundur. Özellikle son yıllarda yaz ayları kurak geçmeye başlamıştır, yağışlar ilkbahar, sonbahar ve kış aylarında olur. Yıllık yağış miktarı ortalama 500 mm, nem oranı ise %60 civarındadır. Yılda ortalama 35 gün kar yağışı olur.
    Karabükün İlçeleri Karabükün İlçeleri
    Kentin genel görünümü

    Şehrin Çarşı ve Bağlar kısımları farklı yüksekliklerde olup çevrelerinde ormanlar bulunur. Bu nedenle bölgeler arası sıcaklık farklılıkları vardır. Çarşı kısmı vadilerin yan yamaçlarında bulunur, daha ılık ve rüzgârsız olan bölge kışlık olarak kullanılır ve daha az kar yağışı olur. Yüksek kesimlerde bulunan Bağlar kısmı ise, rüzgârlara açık, yaz aylarında serin, kış aylarında karlıdır, bu nedenle yazlık olarak kullanılır.
    Karabükün İlçeleri

    Nüfus

    19. yüzyılın sonlarına doğru şehrin nüfusu yaklaşık 7.500′dü. 1923′de Yunan Ortodoks nüfusun 1923 mübadelesi ile Yunanistan’a göç ettirilmesi sonucunda nüfus 5.000′e düşmüştür ve 1940′lara kadar bu şekilde kalmıştır. 1939′da Karabük Demir Çelik Fabrikası’nın açılması ile birçok zanaatkâr ve çiftçi fabrikada çalışmak için Safranbolu’yu terketmiş ve Karabük’ün nüfusu 100.000′e çıkmıştır. Bununla birlikte, dış göçe rağmen Safranbolu’nun nüfusu 1940′lardan sonra yaklaşık 20.000′e çıkmıştır.[10]
    1997 sayımında 44.788 olan nüfus,[2] 2000 sayımına göre 31.697′si merkezde, 15.560′ı ise köylerde olmak üzere 47.257′dir.[1] 1997 yılı Safranbolu Belediyesi nüfusu 32.150′dir[11] ve Ovacuma Belediyesi nüfusu 1879′dur.[12]
    İlçenin nüfusu 2000 genel nüfus sayımına göre ‘dir. Bunun ‘si ilçe merkezinde, 127706′i ise kasaba ve köylerde yaşamaktadır.
    İlçe bağlısı olmak üzere ilçe merkezine bağlı; 1 belde, 55 köy ve ilçe merkezinde 20, Ovacuma’da 5 olmak üzere toplam 25 mahalleden oluşmaktadır.
    Karabükün İlçeleri Karabükün İlçeleri
    Geleneksel Safranbolu evi

    Yıllara göre ilçe nüfus verileri Yıllar Merkez Köyler Toplam 2007

    2000 31.697 15.560 47.257 1997 32.150

    1990 24.351 18.464 42.815 1985 22.404

    1980 19.440

    1975 14.793

    1970 12.470

    1965 9.712
    1960 7.383

    Yönetim

    Karabükün İlçeleri Karabükün İlçeleri
    Şehre hakim konumuyla eski hükûmet binası ve saat kulesi

    19. yüzyılda Osmanlı Devleti’nin idari yapılanmasındaki reformlar sonucunda Safranbolu, Safranbolu kazasının merkezi olmuştur ve Kastamonu iline bağlanmıştır. 19. yüzyılın sonlarına doğru eski zamanlarda kale olan tepeye modern bir hükümet binası yapılmıştır.[7]
    Osmanlı zamanında önemli bir kısmı idari olarak Kastamonu’ya bağlı olan Safranbolu Cumhuriyet döneminde Zonguldak’a bağlanmıştır.[4] Daha sonra 1937 yılına kadar Safranbolu’ya bağlı Öğbeli Köyü’nün bir mahallesi olan, Karabük’ün 6 Haziran 1995′de il olması ile Karabük’ün bir ilçesi durumuna gelmiştir.
    Safranbolu kaymakamı İzzettin Küçüktür.[2] İlçenin Safranbolu ve Ovacuma olmak üzere iki belediyesi bulunur. 2004 yılı seçimlerinde Safranbolu belediye başkanlığını AKP’den Nihat Cebeci %46.27,[11] ve Ovacuma belediye başkanlığını DSP’den Abdullah Deniz %42.70 oyla almıştır.[12]
    İlçe yerleşim açısından üç önemli bölüme ayrılmıştır. Eski şehir olarak adlandırılan kısım, birçoğu koruma altında olan ve bazıları müze olarak kullanılan yarı ahşap üç katlı evlerin olduğu kısımdır. Resmi adı Misakı Milli olan ve halk tarafından Granköy olarak adlandırılan Kıranköy ise, 1923 mübadelesinden önce Yunan Ortodoks halkın yaşadığı bölgedir. Bağlar bölgesi ise varlıklı ailelerin yaz aylarını üzüm bağlarında ve meyve bahçelerinde geçirdiği bölgedir.1923′e kadar bağlarda Türk ve Yunan aileler yakın olarak yaşamaktaydılar, 1923′den sonra eski Safranbolu’da yaşayanlar nüfus devamlı olarak bağlarda yaşamaya başlamıştır.[13]

    Ekonomi

    Karabükün İlçeleri Karabükün İlçeleri
    48 odalı Cinci Hanı tarihteki ekonomik canlılığın bir göstergesidir, sağ üstte Cinci Hamamı ve solda Köprülü Mehmet Paşa Camii bulunmaktadır.

    Osmanlı devrinde İpek yolu üzerinde olması ve üretilen malların İstanbul’da satılması Safranbolu’nun ticarette uzun yıllar etkili olmasına yardımcı olmuştur. Ticaretin yoğun olduğu bu dönemlerde Cinci Hanı ve Hamamı etkin olarak kullanılmaktaydı. Bu devirlerde üreticiler ve esnaflar lonca sistemi ile örgütlenmişlerdi.
    Çok kültürlü, çok etnik ve çok dinli bir bölge olan Safranbolu eski zamanlarda önemli yollardan uzak olması nedeniyle Anadolu deri endüstrisinin önemli merkezlerinden biri değildi, fakat bölgesinde dericilik açısından önemli bir yere sahipti. Dericilik tarım ve kerestecilikten sonra üçüncü sırada gelmekteydi.[14]
    1940′larda Karabük Demir Çelik Fabrikası’nın kurulması ile Safranbolu, ekonomideki eski gücünü kaybetmeye başlamıştır. İşgücünun fabrikaya yönelmesinden, dericilik gibi üretim sektörleri ve üzümcülük, safran üretimi gibi tarımsal ve hayvansal üretim de etkilenmiştir. 1970′lerden sonra şehrin ekonomisi turizm ile tekrar canlanmaya başlamıştır.
    Tarımsal açıdan ormancılık ve tahıl ekimi başta gelir. Hayvancılık ise temel olarak büyükbaş hayvancılık konusunda yapılmaktadır.
    2004 yılı kayıtlarına göre; 1855 gelir vergisi mükellefi, 934 adet basit usul ticari kazanç, 218 adet kurumlar vergisi, 3007 vergi mükellefi bulunmaktadır. 2005 yılı itibariyle ilçede tahakkuk eden vergi 17.393.507,75 YTL ve tahsil edilen vergi 13.971.967,41 YTL’dir. Ticaret ve Sanayi Odası’na kayıtlı 365 şahıs firması, 38 anonim şirket, 2 kollektif şirket, 1 komandit şirket, 1 adi şirket, 139 limited şirket, 42 adi ortaklık, 6 tüketim kooperatifi, 23 kalkınma kooperatifi, 85 yapı kooperatifi olmak üzere toplam 702 işletme bulunmaktadır.[15]

    Eğitim

    Safranbolu’da 451 öğrencinin eğitim gördüğü iki tane bağımsız okul öncesi eğitim kurumu vardır. 11′i merkezde, 5′i köylerde olmak üzere 5.229 öğrencinin eğitim gördüğü 16 ilköğretim okulu bulunmaktadır. 1.981 öğrencinin eğitim gördüğü 9 tane ortaöğretim kurumu bulunmaktadır.[16] 2002 yılında kurulan Zonguldak Karaelmas Üniversitesi’ne bağlı Fethi Toker Güzel Sanatlar ve Tasarım Fakültesi’nin yanında bir de Meslek Yüksek Okulu bulunmaktadır. Bu iki öğretim kurumu kentin dinamik yapısını ayakta tutmaktadır. 2005-2006 öğretim yılında Fethi Toker Güzel Sanatlar ve Tasarım Fakültesi’nde 77 ve Safranbolu Meslek Yüksek Okulu’nda 1.839 öğrenci eğitim almıştır.[17]
    Şehirde Safranbolu ve Ovacuma halk kütüphaneleri bulunmaktadır. Safranbolu İlçe Halk Kütüphanesi 1981′de yapılmıştır ve 23 Nisan 1982′de açılmıştır. Ayrıca Safranbolu Kütüphanesine bağlı olarak 12 Aralık 2002 tarihinde Ovacuma Belde Halk Kütüphanesi açılmıştır.[18]




  4. Asel
    Bayan Üye
    Kültür

    Karabükün İlçeleri Karabükün İlçeleri
    Geleneksel Safranbolu evi

    Karabükün İlçeleri Karabükün İlçeleri
    Hıdırlık’ta bulunan Hasan Paşa Türbesi

    Safranbolu’nun ünlü evleri 18. ve 19. yüzyıl Türk toplumunun geçmişini, kültürünü, ekonomisini, teknolojisini ve yaşama biçimini yansıtan mimarlık bilgisi ile yapılmıştır. Şehirde bulunan yaklaşık 2.000 geleneksel yapıdan 1.008 adeti tescil edilmiş ve yasal koruma altına alınmıştır.
    19. yüzyılın sonunda 28 cami, 2 Yunan Ortodoks kilisesi, 13 tekke (Nakşibendiye ve Halvetiye), 2 kütüphane, 2937 öğrencinin eğitim gördüğü 191 okul, 12 medrese, 8 Yunan okulu, 1 telgraf istasyonu, 24 han, 11 hamam, 940 dükkân ve fakirler ve daha çok eski askerler ve akrabaları olan sifilitik hastalar için 1 hastane bulunmaktaydı.[7]
    Yaklaşık 3000 yıllık tarihi geçmişinde pek çok uygarlığın yaşadığı şehirde önemli kültürel zenginlikler vardır. Özellikle Osmanlı döneminden kalma han, hamam, cami, çeşme, köprü ve konaklar ziyaretçilerin ilgisini çekmektedir.
    UNESCO’nun 17 Aralık 1994′de Dünya Miras Listesi’ne aldığı Safranbolu, Türkiye’de bulunan yaklaşık 50.000 korunması gerekli kültür ve tabiat varlığının 1.125′ini barındırır. Bu nedenle, müze kent durumundadır.
    Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu’nun 1975 yılında şehri kentsel sit alanı ilan etmesi akademik çevrelerin ilgisini çekmiş ve bu ilgi zamanla Türkiye dışına da taşmıştır. Turistlerin ilgisi ile 90′ların başından itibaren küçük ve orta ölçekli turistik tesislerin oluşumu başlamıştır ve bu sayede terk edilen konaklar otel ve lokanta gibi yapılara dönüşmüş, anıtsal eserler restore edilmeye başlanmış ve unutulmakta olan el sanatları tekrar canlanmıştır.
    Dünya Kültür Mirasına dahil olup sit alanı ilan edilen eski şehir merkezinde 1.008 adet tarihi eser tescil edilmiştir. Bunlar; 1 özel müze, 25 cami, 5 türbe, 8 tarihi çeşme, 5 hamam, 3 han, 1 tarihî saat kulesi, 1 güneş saati ile yüzlerce ev ve konaktır. Bunların dışında höyükler, tarihî köprüler ve kaya mezarları da bulunmaktadır.
    Safranbolu’da her yıl Ağustos ayının ikinci haftasında Uluyayla Şenlikleri, Eylül ayında da Altın Safran Belgesel Film Festivali düzenlenmektedir.


    Belediye

    Safranbolu ilçesinde belediye teşkilatı ilk kez 1923 yılında cumhuriyet ile birlikte kurulmuştur. Seçildikleri yıllara göre belediye başkanları, oy oranları ve siyasi partileri:
    2004 – Nihat Cebeci AKP %46.272002 – Nihat Cebeci (Belediye Başkan Vekili)1999 – Mehmet Ceylan FP (2002 Yerel seçimlerinde AKP Karabük milletvekili seçilmiştir)1994 – Mustafa Eren DYP1989 – Mustafa Eren

    1. ^ a b Coğrafya. 2006-11-19 tarihinde erişildi.
    2. ^ a b c Safranbolu. 2006-11-19 tarihinde erişildi.
    3. ^ a b Safranbolu. 2006-11-30 tarihinde erişildi.
    4. ^ a b c d Faroqhi ve Deguilhem, 309
    5. ^ a b c Faroqhi ve Deguilhem, 310
    6. ^ a b Safranbolu’nun tarihi. 2006-11-23 tarihinde erişildi.
    7. ^ a b c Faroqhi ve Deguilhem, 312
    8. ^ Safranbolu’nun yaylaları. 2006-11-30 tarihinde erişildi.
    9. ^ Safranbolu’nun yaylaları. 2006-11-30 tarihinde erişildi.
    10. ^ Faroqhi ve Deguilhem, 312-313
    11. ^ a b Safranbolu Belediyesi. 2006-11-19 tarihinde erişildi.
    12. ^ a b Ovacuma Belediyesi. 2006-11-19 tarihinde erişildi.
    13. ^ Faroqhi ve Deguilhem, 313
    14. ^ Faroqhi ve Deguilhem, 308
    15. ^ Ekonomi. 2006-11-19 tarihinde erişildi.
    16. ^ İlk Ve Ortaöğretim Durumu. 2006-11-19 tarihinde erişildi.
    17. ^ Yükseköğretim Kurumları. 2006-11-19 tarihinde erişildi.
    18. ^ Kütüphaneler. 2006-11-19 tarihinde erişildi.

    Kaynaklar

    Suraiya Faroqhi ve Randi Deguilhem (2005). Crafts and Craftsmen of the Middle East: Fashioning the Individual in the Muslim Mediterranean. I.B.Tauris. ISBN 1860647006.

    Karabükün İlçeleri Safranbolu belde ve köyleri Karabükün İlçeleri İl: Karabük ● İlçe Merkezi: Safranbolu
    Beldeler: Ovacuma
    Köyler:
    Ağaçkese | Akkışla | Akören | Alören | Aşağıçatak | Aşağıçiftlik | Aşağıdana | Aşağıgüney(Kelecoğun) | Bağcığaz | Bostanbükü | Cebbar | Cücahlı | Çatak | Çavuşlar | Çerçen | Çıraklar | Davutobası | Değirmencik | Dereköy | Düzce | Geren | Gündoğan | Hacılarobası | Harmancık | İnceçay | İncekaya | Kadıbükü | Karacatepe | Karapınar | Karıt | Kehler | Kelecoğun | Kırıklar | Konarı | Kuzyakahacılar | Kuzyakaköseler | Kuzyakaöteköy | Navsaklar | Nebioğlu | Oğulören | Örencik | Pelitören | Sakaralan | Sarıahmetli | Sarıköy | Satköy | Sırçalı | Tayyip | Tokatlı | Toprakcuma | Üçbölük | Yazıköy | Yolbaşı | Yörükköy | Yukarıçiftlikköy | Yukarıdana.

    Yenice, Karabük

    Yenice, Karabük’ün bir ilçesidir.
    2007 adrese dayalı nüfus sayımına göre yoğun miktarda göç vermiş olduğu anlaşılan ilçenin merkez nüfusu 9.897, toplam nüfusu ise 23.342 kişidir. ilçe merkezinde 11 mahallesi olup, 1 beldesi ve 33 köyü bulunmaktadır.
    İlçe çoğrafi yapısı gereği çok engebeli araziye ve çok yoğun ormanlık alanlara sahiptir. İlçe merkezinin ortasından filyos nehri ve incedere çayı geçmektedir. Ormanlarında standartların çok üzerinde boy ve çapa ulaşmış anıt ağaçlar ve çok miktarda ağaç türü bulunmaktadır. Ayrıca “orman denizi” denilen içinde hiçbir yerleşim yeri olmayan kesintisiz ormanlara sahiptir.
    İlçe 1990′lı yıllardan sonra özelleştirmeler ile birlikte iş imkanlarının azalması ve yeni yatırımların yapılmaması nedeniyle yoğun olarak göç vermektedir. ilçe merkezinin nüfusu yaz aylarında daha bağını koparmamış yurtdışından ve diğer şehirlerden gelen yeniceliler nedeniyle yoğun olur.

    Karabükün İlçeleri Yenice belde ve köyleri Karabükün İlçeleri İl: Karabük ● İlçe Merkezi: Yenice
    Beldeler: Yortanpazarı
    Köyler:
    Abdullahoğlu | Akmanlar | Bağbaşı | Cihanbey | Çakıllar | Çamlıköy | Değirmenyanı | Esenköy | Gökbel | Güney | Hisar | Hüseyinbeyoğlu | Ibrıcak | Kadıköy | Kaleköy | Karahasanlar | Kayaarkası | Kayadibi | Keyfallar | Kuzdağ | Nodullar | Ören | Saray | Satuk | Şenköy | Şirinköy | Tirköy | Yamaçköy | Yazıköy | Yeniköy | Yeşilköy | Yirmibeşoğlu

+ Yorum Gönder